Novi Jerusalim, Platonov idealni Grad i Grad Piramida

Novi Jerusalim je jedan od najsnažnijih i najuticajnijih simbola u judeo-hrišćanskoj tradiciji, jer objedinuje eshatologiju, kosmologiju, sakralnu geometriju i antropologiju. On nije viđen kao običan grad, već kao konačni oblik uređenog postojanja, u kome se ukida razlika između svetog prostora, zajednice i kosmičkog poretka. Novi Jerusalim se eksplicitno pojavljuje u Apokalipsi, u završnom kontekstu, odnosno, nakon kosmičkog suda, posle uništenja starog neba i stare zemlje, nakon poraza haosa, smrti i vremena. Ovaj Grad nije ljudskih ruku delo, već silazi s neba od Boga. Time se naglašava da je reč o objavljenoj, a ne proizvedenoj stvarnosti. Novi Jerusalim je istovremeno grad, hram, telo zajednice spasenih i kosmička struktura. 

Vizija Svetog Grada koja se ukazala svetom Jovanu na ostrvu Patmos opisana je u 21. poglavlju Apokalipse. Jovan je imao viziju novog neba i nove zemlje i viziju Svetog Grada, odnosno Novog Jerusalima, kako silazi od Boga s neba, pripravljen kao nevesta ukrašena za svoga muža. Nekoliko stihova kasnije ovaj izveštaj se proširuje detaljnim opisom Grada. Ovoj viziji prethode prizori užasa i razaranja, isprepletani nagoveštajima stanja blaženstva. Svaki element ove drame postavljen je nasuprot svog negativnog pandana: Bludnica Vavilonska i Zver iz bezdana naizmenično igraju svoje uloge nasuprot Nevesti Jerusalima i Jagnjetu na gori Sionu. Ove vizije neretko se tumače na različitim nivoima, kao obrazac istorijskih zbivanja, odnosno kao tok unutrašnjeg, duhovnog razvoja. Prema ezoterijskom tumačenju, Apokalipsa alegorijski opisuje razotkrivanje drevnog misterijskog učenja i inicijaciju samog Svetog Jovana. 

Kao dokaz da Novi Jerusalim nije bila puka iluzija niti proizvod mašte, Sveti Jovan navodi njegove dimenzije: „I onaj koji govoraše sa mnom imaše zlatnu trsku da izmeri grad i vrata njegova i zid njegov. I grad leži četvorouglast, i dužina njegova jednaka je širini; i izmeri grad trskom na dvanaest hiljada stadija; dužina i širina i visina njegove jednake su. I izmeri zid njegov: sto četrdeset i četiri lakta, po meri čoveka, koja je i mera anđela.“ Očigledno je da Novi Jerusalim ima oblik kocke, pri čemu svaka od njegovih dvanaest ivica meri 12.000 stadija, svaka od njegovih šest strana obuhvata 144 miliona kvadratnih stadija, a zapremina iznosi 1.728 × 10⁹ kubnih stadija. Sa njim je nekako povezan i zid od 144 lakta. Kako god se stopa definisala, stadij iznosi 660 stopa, a lakat stopu i po, tako da su te dve mere na različitim razmerama. 

Kako sam negde pronašao, neki savremeni prevodioci Novog Zaveta napravili su problem usklađivanja ovih mera kvarenjem izvornog teksta. U jednoj verziji navodi se da je zid bio visok 144 lakta, što Sveti Jovan ni ne kaže niti nagoveštava, dok drugi dimenzije Novog Jerusalima izražavaju u metrima. Pozivanje na metar u ovom kontekstu je izraz izopačenja, jer je reč o jedinici novijeg, sekularnog porekla, tako da ne bude povezana ni sa jednom tradicionalnom merom ili prirodnim standardom. Nasuprot metričkom sistemu, Novi Jerusalim nije tvorevina ljudskih ruku, ne postoji u materijalnom obliku, a merne jedinice koje se odnose na njegove dimenzije proističu iz sakralnih standarda u broju i prirodi. U proročkim aluzijama na Sveti Grad stalno se naglašava da se njegove dimenzije moraju meriti ispravnim merilom.

Džon Mičel, u knjizi The Dimensions of Paradise, primećuje i iznosi sledeća uopštavanja, koja ću izneti u narednih nekoliko pasusa, s obzirom da nisam toliko vičan proračunima. U 11. glavi Svetom Jovanu je rečeno: „Ustani i izmeri hram Božji i oltar i one koji se u njemu klanjaju.“ Za tu svrhu anđeo mu daje „trsku kao štap“, na grčkom kalamos homoios rhabdō. Ukupna brojčana vrednost slova u toj frazi iznosi 1.729, što je prema pravilima gematrije ekvivalentno brojevima 1.728, odnosno 12³. A 1,728 stopa predstavlja dužinu egipatskog kraljevskog lakta (jednakog jednoj i po egipatskoj stopi), kojim se meri Novi Jerusalim. Razlika u razmeri između 12.000 stadija i 144 lakta Novog Jerusalima ukazuje na to da on predstavlja i makrokosmos i mikrokosmos, poredak nebesa i konstituciju ljudske prirode. Oboje se mere svetim jedinicama koje važe i na astronomskom i na ljudskom nivou, te na taj način povezuju jedno s drugim. Kada se dimenzije Novog Jerusalima dovedu u srazmeru kao 12 stadija i 14.400 lakata, postaje vidljiv geometrijski osnov plana Grada. Tako može biti izvedena sledeća računica: 14.400 lakata = 14.400 × 1,728 = 24.883,2 stope, 12 stadija = 12 × 660 = 7.920 stopa. 

Značenje ovih mera, kaže Džon Mičel, jeste u tome što krug prečnika 7.920 stopa ima obim od 24.883,2 stope. U drevnoj sakralnoj ili kosmološkoj aritmetici, odnos π između prečnika i obima kruga izražavan je racionalno, kao prost razlomak, pri čemu je najčešće korišćen odnos 22/7. Tako se osnovni plan Novog Jerusalima sastoji od kvadrata od 12 stadija koji sadrži krug obima 14.400 lakata. Ako se, umesto u stopama, mere izraze u miljama, zid Novog Jerusalima daje plan Zemlje, jer je srednji prečnik Zemlje približno 7.920 milja, a njen obim kroz polove iznosi 24.883,2 milje. Značaj ovog broja je u tome što je 248.832 = 12⁵.

Izuzetna je činjenica prirode da Zemlja i Mesec, postavljeni tako da dodiruju jedno drugo i mereni u miljama, pokazuju kvadraturu kruga pomoću istih onih brojeva koji čine dijagram Novog Jerusalima. Srednji prečnik Zemlje iznosi 7.920 milja, a prečnik Meseca 2.160 milja. Zbir njihovih poluprečnika jednak je 3.960 + 1.080 = 5.040 milja, a krug poluprečnika 5.040 ima obim (ako je π = 22/7) od 31.680 milja. Ta dužina, 31.680 ili 4 × 7.920 milja, jednaka je obimu kvadrata koji sadrži krug Zemlje. Ona je ujedno i mera kvadrature kruga u Novom Jerusalimu. Džon Mičel ističe da su Zemlja i Mesec ovde prikazana kao u međusobnom dodiru, ali njihova stvarna srednja udaljenost, oko 237.600 milja, nije zanemarena u zamišljenom dijagramu, jer ako se u krug Zemlje upiše šestougao, mera oko njegovih šest stranica iznosi 23.760 milja.

Dakle, na osnovu ovih Mičelovih navoda možemo pretpostaviti da je dijagram Novog Jerusalima nastao po uzoru na ovu figuru Zemlje i Meseca u nekom dalekom dobu kada su dimenzije Sunčevog sistema bile računane tačnije nego što je to bilo moguće u ranim istorijskim vremenima. Ko je, kada i kako to uspeo da izračuna, meni je sasvim nepoznato. Ipak, kako Mičel primećuje, tradicionalni numerički kod izložen u Novom Jerusalimu izražava ustrojstvo tolikog broja različitih kategorija prirodnih pojava, uključujući i unutrašnji okvir samog broja, da treba biti oprezan u pripisivanju porekla. U tom smislu, kvadratura kruga Zemlje i Meseca možda i nije prvobitni model dijagrama Novog Jerusalima, već predstavlja njegov astronomski izraz.

U svom krajnjem izrazu, Novi Jerusalim predstavlja ukidanje, ili nadilaženje istorije, i ulazak u nadistorijsko, sakralno vreme. Tu se ne radi se o nekakvom povratku u raj, već o preobraženju sveta u konačni oblik. Raj je vrt, a Novi Jerusalim je Grad, i to takav da u njemu nema noći (nema nesvesnog, haosa, neznanja, sna), nema smrti, i što je najvažnije nema Hrama, jer je Bog neposredno prisutan, baš kao i na početku u Rajskom vrtu. Novi Jerusalim nije utočište od sveta, već konačna konfiguracija sveta. 

Crkveni oci, Avgustin i Grigorije Niski, tumače Novi Jerusalim kao zajednicu svetih, mistično telo Hrista, duhovnu stvarnost, a ne arhitektonski projekat. Avgustin u De civitate Dei suprotstavlja zemaljski grad (grad strasti, moći), nebeskom gradu (grad poretka i ljubavi). U ezoterijskim shvatanjima, Novi Jerusalim se tumači kao savršeno poravnanje sefirotskog stabla, stanje u kome se Šehina trajno nastanjuje u svetu. Kocka ovde nije geometrija, već stanje svesti: potpuno uravnotežen odnos svih principa. U hermetizmu, Novi Jerusalim je viđen kao filozofski kamen u kolektivnoj formi, odnosno konačna koagulacija haosa u stabilnu strukturu. Ovde uočavamo alhemijsku paralelu, gde imamo načela solve kao raspad starog sveta, i coagula kao Novi Jerusalim, odnosno kristalizovani kosmos. U masonskoj simbolici Novi Jerusalim često predstavlja idealno društvo, te grad izgrađen po meri čoveka i neba. U nekom opštem smislu, možemo reći da je Novi Jerusalim eshatološka kocka sveta, tj isto ono što je Svetinja nad svetinjama bila u jerusalimskom Hramu, ono što je Hram bio u gradu, te konačno ono što je grad bio u carstvu. Otud, Novi Jerusalim nije plan za gradnju, već merilo stvarnosti. Ne opisuje gde ćemo biti, već u kakvom poretku će postojanje uopšte biti moguće.

Novi Jerusalim i Platonov idealni Grad

Poređenje Novog Jerusalima sa Platonovim idealnim gradom otkriva dubinsku srodnost ontološkog cilja, ali i radikalnu razliku u načinu njegovog ostvarenja. Reč je o dva modela savršenog poretka koja pripadaju različitim kosmološkim režimima: jedan je eshatološki i objavljeni, drugi filozofski i racionalno konstruisan. Dakle, u odnosu na Platonov idealni grad, Novi Jerusalim je izraz Božje emanacije, što znači da je njegov poredak dat, a ne izveden; nije rezultat ljudske mudrosti, već konačno ovaploćenje božanske namere. Tu više nema učenja, reforme ili zakonodavne korekcije, jer je istorija završena. Sa druge strane, Platonov idealni grad (Država, Zakoni), nastaje razumskim projektovanjem. Građani se oblikuju kroz obrazovanje, vaspitanje i disciplinu, a Grad je stalno ugrožen degeneracijom. Dakle, Platonov grad je fragilan ideal u vremenu; Novi Jerusalim je stabilna ontološka forma izvan vremena.

Pošto sam već diskutovao proporcije i numerički kod Novog Jerusalima, kod Platona nemamo eksplicitnu arhitektonsku geometriju grada. Međutim, njegov kosmos strukturisan je kroz matematičke proporcije, harmonične odnose i geometrijske oblike. Ono na čemu Platon insistira jeste da sve u državi, od broja njenih stanovnika, poseda, institucija i ostalih stvari, bude usklađeno sa sistemom računanja zasnovanom na broju 5.040, koji je od značaja u numeričkom kanonu Novog Jerusalima. Opšti oblik Magnezije, kako se zove Platonov polis, jeste veliki krug, a unutar njega je manji prsten grada koji okružuje akropolj u centru. Cela njegova površina je podeljena na dvanaest segmenata, linijama koje zrače izvan zidina centralnog akropolja.

I dalje, u Novom Jerusalimu nema političkog, budući da je sve sveto, dok Platonov Grad ima jasne institucije, zakone, filozofa-vladara, obrazovni sistem itd. Središte grada je logos, a ne božanska prisutnost. Tu uočavamo izvesnu kontradiktornost, budući da Platon želi da grad bude uređen po nebeskom uzoru, ali mu je potreban filozofski vladar kao posrednik. U Novom Jerusalimu posrednik više nije potreban.

Pogledajmo malo ko su stanovnici Novog Jerusalima, a ko Platonovog Grada. U Novom Jerusalimu prebivaju spašeni, pravednici, preobraženi ljudi, zajednica koja je prošla sud. U njemu nema podele na klase ili funkcije. Kod Platona imamo strogu podelu nalik kastinskom sistemu, a koji čine filozofi (razum), čuvari (volja), i proizvođači (nagoni). U Novom Jerusalimu nema zakona u klasičnom smislu, već je volja stanovnika u potpunom skladu sa božanskom voljom. Kod Platona, zakon je neophodan jer ljudi nisu savršeni, a razum mora obuzdavati strasti. U krajnjoj liniji, Platonov grad možemo posmatrati kao izraz utopijske pedagogije, dok je Novi Jerusalim čista ontologija. Uprkos razlikama, ova dva grada imaju nešto zajedničko, a to je da uređenje ljudske zajednice mora odražavati kosmički poredak. Platonov idealni grad jeste onaj koji bi ljudi mogli graditi ako bi razum vladao, dok Novi Jerusalim predstavlja grad koji nastaje kada razum više nije dovoljan.

Novi Jerusalim i Grad Piramida

Ideja Grada Piramida ne potiče iz jednog teksta, autora ili istorijskog trenutka, već predstavlja ezoterijski konstrukt koji se postepeno uobličavao na preseku egipatske sakralne arhitekture, helenističkog hermetizma, srednjovekovne alhemije i moderne ezoterijske spekulacije. Važno je odmah naglasiti da Grad Piramida nije „grad“ u doslovnom smislu, već arhetipski model uređenog duhovnog prostora.

Počnimo od egipatskog temelja koji ukazuje na piramidu kao kosmičku planinu. Najdublji sloj ideje o Gradu Piramida potiče iz egipatske kosmologije. Piramida je materijalizacija benbena, praiskonskog brežuljka koji izranja iz Nuna, vodenog haosa, u trenutku stvaranja. Dakle, to je prva forma, tačka stabilnosti u haosu, tj mesto gde se nevidljivo čini vidljivim. Već ovde imamo ključni motiv, a to je uspon od mnoštva ka jedinstvu, čime se piramida sagledava kao mašina uskrsnuća. Tekstovi piramida jasno ukazuju da piramida nije grobnica u profanom smislu, već tehnologija prelaza: faraon se uzdiže ka zvezdama, postajući akh (svetlosno biće), te ulazi u društvo nebeskih bogova. Grad Piramida u ovom sloju postoji kao kao vertikalni model kosmosa. U helenističkom periodu dolazi do ključnog pomaka, jer tu arhitektura postaje metafora unutrašnjeg rada. 

U hermetičkim spisima (Corpus Hermeticum), čovek je mali kosmos (mikrokosmos), um (nous) je graditelj, dok se duša uzdiže kroz sfere. Piramida se ovde ne razume kao spoljašnji objekat, već kao unutrašnja struktura svesti. Grad Piramida počinje da se „urbanizuje“ te dodajemo stepene nivoa znanja i postignuća, inicijacijsku hijerarhiju te centar kao vrh. U srednjovekovnoj alhemiji Grad Piramida dobija svoje klasične obrise kao Civitas Philosophorum. Alhemijski tekstovi često govore o filozofskom gradu, utvrđenju sa kulama i zatvorenom prostoru rada. U tom smislu, Fulkaneli tumači gotske katedrale kao svojevrsne knjige u kamenu i kodirane alhemijske traktate. Tako Grad Piramida ovde postaje grad od kamena, ali i grad od procesa. Svaki nivo grada odgovara fazi Velikog Dela. 

Rozenkrojcerski manifesti (XVII vek) uvode ideju tajnog bratstva, skrivenog grada znanja i duhovne elite koja vodi čovečanstvo. Iako ne koriste izraz „Grad Piramida“, oni govore o nevidljivom kolegijumu i hijerarhijskom poretku mudraca. Grad se sada misli i socijalno, ne samo kosmološki. Ipak, sam izraz „Grad Piramida“ javlja se tek u modernoj ezoteriji (XIX–XX vek), pa u tom smislu  predstavlja sintetički simbol koji objedinjuje egipatsku piramidu, platonovski grad, alhemijski opus i inicijacijsku hijerarhiju. U ovoj fazi Grad Piramida postaje idealni ezoterijski poredak kao suprotnost demokratskom haosu, odnosno grad onih koji „znaju“ i koji su inicirani. Konačno, mogli bismo reći kako Grad Piramida predstavlja arhetipski model sveta u kome je duhovna hijerarhija izražena arhitektonski, a arhitektura shvaćena kao mapa unutrašnjeg preobražaja. Taj Grad nije mit prošlosti, već stalna mogućnost organizacije svesti, koja se iznova projektuje u različitim epohama, svaki put u skladu sa duhovnim potrebama vremena.

Uspostavljanje paralele između Novog Jerusalima i ezoterijskog Grada Piramida zahteva da se oba pojma razumeju ne kao fantastične arhitekture, već kao simboličke matrice kosmičkog i antropološkog poretka. Reč je o dva modela savršene strukture, ali projektovana iz različitih tradicija i sa različitim naglascima: jedan je eshatološko-apokaliptički, drugi hermetičko-inicijacijski. Dakle, Novi Jerusalim predstavlja izraz objavljenog, a ne izgrađenog, ili osvojenog (tj. voljnim naporom postignutog) poretka. Novi Jerusalim je konačno stanje stvarnosti posle suda i kraja istorije. Sa druge strane, Grad Piramida nije nešto što silazi već se ka njemu uzdiže. Međutim, kao što ulazak u Novi Jerusalim zaslužuju oni spašeni, kojima je bitisanje u tom svojstvu presuđeno Božjim sudom, Grad Piramida je takođe ekskluzivan, tj. rezervisan je samo za usavršene adepte. Ipak, to znači da se poredak Grada Piramida gradi unutrašnjim radom, kroz stepenasti inicijacijski uspon. I tu se uočava ključna razlika između ova dva koncepta: Novi Jerusalim je dar, izraz Božje milosti, dok je Grad Piramida izraz ispunjenog zadatka, odnosno postignuća. Novi Jerusalim je religijski, hrišćanski koncept, dok poreklo Grada Piramida možemo potražiti u gnosticizmu. 

U simboličkom smislu, Novi Jerusalim je kocka, odnosno heksagram, dok je Grad Piramida, na šta i sam njegov naziv ukazuje, piramida, odnosno pentagram. Dakle, Novi Jerusalim je sinteza dužine, širine i visine; izraz večne stabilnosti, ravnoteže, nepokretnosti, te predstavlja Svetinju nad svetinjama uvećanu do kosmičkih razmera. Grad Piramida, kao izraz široke baze i uskog vrha, ukazuje na hijerarhiju, selekciju, gradaciju i postepenu progresiju. U tom smislu kocka je savršeno bivanje, a piramida savršeno postajanje. Novi Jerusalim je grad od čistog zlata, kao čisto staklo; njegova svetlost dolazi iznutra, od Jagnjeta; nema senke, nema noći. Koncept Grada Piramida podrazumeva svetlost koja biva oslobođena iz materije. Dakle, svetlost je tu rezultat rada.

U kontekstu vremena, Novi Jerusalim je post-istorijski; tu nema ciklusa, nema povratka. Sa druge strane, Grad Piramida je cikličan, te odgovara alhemijskim, astrološkim i kosmičkim ciklusima. Tu je reč o večnom ponavljanju Velikog Dela. Rad nikada ne prestaje. Dakle, Novi Jerusalim je cilj, lapis, a Grad Piramida je put, opus. Grad Piramida je arhitektura duhovnog napora; Novi Jerusalim je arhitektura duhovnog počinka. Jedan je grad koji se gradi u čoveku; drugi je grad u kome čovek konačno prebiva.

Arkana Car u tarotu

Car iz špila Šarla VI

Car nosi broj 4. To je broj celine, materijalne ravni, projekcije, poseda, stabilnosti, čvrstine, ostvarenja, stvarnosti, odnosno zakon, red, kvadrat, krst. U vezi je sa brojem 10 (arkana Točak sreće) kao zbir prva četiri broja: 1+2+3+4. Po Elifasu Leviju, 4 je broj sile. U nekom osnovnom smislu Car je civilizator, tvorac i održavaoc carstva, autoritet velikog kultivisanja, rata ali i gradnje. U kosmičkom smislu Car je simbol Logosa. Takođe, Car je i načelo Oca, dominantne muške figure. Seli Nikols Cara opisuje kao faktor koji sređuje naše misli i energije, povezujući ih sa stvarnošću. U istorijskom smislu uzor lika prikazanog na karti Car mogao bi biti Aleksandar Veliki, čiji je prikaz, po Agripi, talismanska slika moći, suverenosti i autoriteta. Ta predstava ima svoje egipatske uzore budući da je Aleksandar bio opisivan kao Amonov sin, tj Jupiter-Amonov sin u ulozi vladara sveta te je često prikazivan sa rogovima ovna, životinje boga Amona. U srednjovekovnoj ikonografiji, Car predstavlja sekularnu vlast koja se nalazi u nekoj vrsti podudarnosti i suprotnosti verskoj, odnosno papskoj vlasti, što stvara naboj između Pape i Cara, kako u stvarnom istorijskom smislu, tako i u odnosu te dve karte.

Keri Jejl Viskonti Sforca špil

U špilu Keri Jejl Viskonti Sforca iz XV veka, Car nas gleda pravo dok sedi na stepenastom tronu ukrštenih nogu, što ukazuje na usmeravanje energije. Upravo taj detalj ukrštenih nogu on deli sa Obešenim čovekom, ali u suprotnim pravcima. Druga poveznica Cara i Obešenog jeste što je Car predstava moći, a Obešeni bespomoćnosti. U uglovima oko carske figure, stoje četvoro njegovih slugu. To je izraz učvršćenog položaja. Pomoćni lik u donjem desnom uglu drži njegovu krunu. Crni orao se nalazi poviše njegove glave. U svojoj desnoj ruci drži žezlo, o čijem sam simbolizmu dao osnovne natuknice u odeljku o Carici, dok mu je leva slobodna, odnosno prazna, što izdaleka podseća na detalj iz Krolijeve „Knjige zakona“ („zdrobio sam univerzum“). To znači da je posao završen, neprijatelji su pobeđeni. Car iz špila posvećenog francuskom kralju Šarlu VI sedi na tronu usmeren ka levo. U desnoj ruci drži žezlo a u levoj kuglu. Noge su mu blago prekrštene. Pored njega kleče dvoje slugu sa prekrštenim rukama preko grudi (znak uskrsnuća).

Marseljski tarot

U Marseljskom špilu Cara zatičemo kako stoji naslonjen na tron, prekrštenih nogu, desna preko leve. Prekrštene noge ukazuju na odbrambeni položaj od štetnih uticaja (tzv zaključana aura), ali i na pozu održanja energije. Usmeren je potpuno ka levoj strani i gleda pravo ispred, držeći žezlo u desnoj ruci, dok je levu oslovnio na pojas. Taj stav ukazuje na posedovanje moći, vlasti, autoriteta i rešenosti da se isti brane. Car je zemaljska imitacija Boga: Car na Zemlji a Bog na Nebu, te u tom smislu oličava zemaljsku hijerarhiju vlasti i moć. Njegove grudi krasi zeleni ukras koji visi na žutoj ogrlici. Pozadina je plava u kontrastu sa crvenkasto-narandžastom zemljom. On ne nosi mač, već samo žezlo sa krstom na vrhu, što ukazuje na njegovo posredništvo između neba i zemlje. On je moćan, pa ipak, njegov položaj u Marseljskom špilu nije strog, nego više nekako opušten. Štit mu nehajno stoji na tlu naslonjen iza njegovih nogu. On ne strahuje za svoj položaj i ne muče ga brige. U njegovom carstvu je sve u najboljem mogućem redu. To je vladar koji kao da je uhvaćen u trenutku dokolice ili odmora. Seli Nikols kaže da je marseljski Car neformalno predstavljen kako stoji na zemlji, u polju akcije. On je neposredni vođa, intimno povezan sa ljudima. Ono što je veoma zanimljivo, Car u Marseljskom špilu ne nosi krunu nego šlem, što ukazuje da mu je bliža akcija i vojevanje. To je vladar u stalnom pokretu. Nikols primećuje da se ruke marseljskog Cara međusobno razlikuju. Onom jačom i većom, desnicom, on drži žezlo, dok slabijom i manjom levom drži pojas. To znači da je često u prilici da zamahuje mačem.

Vivil špil

Po astrološkom sistemu atribucija Hermetičkog Reda Zlatne Zore, ovom kartom vlada Ovan, a što Cara dovodi u vezu sa zlatom, odnosno zlatnim runom, za koje alhemičar Fulkaneli kaže da predstavlja naziv za materiju koja je pripremljena za Delo kao konačni rezultat. Fulkaneli navodi Pernetija i kaže da adepti svoj čelik izvlače iz stomaka Arijesa (Ovna, odnosno zlata), a taj čelik nazivaju i magnet. Magnet služi za privlačenje nebeskih uticaja radi njihovog prenošenja na zemaljski plan. Setimo se stiha iz „Knjige zakona”: „od zlata kuj čelik“. Osim toga imajmo na umu i sledeće: Car je i Jagnje, prisutno u Krolijevoj verziji karte, čijom se krvlju (krv zlata), kupanjem u njoj, regenerišu oni blagosloveni. Kroli u ovoj karti vidi ideju o vlasti i ideju o alhemijskom načelu Sumpora.

Osvald Virt u Caru vidi otelovljenu aktivnu moć, unutrašnju vatru, odnosno, poput Krolija, Sumpor alhemičara. To sve lik Cara predstavlja aktivnom crvenom bojom. Po Juliusu Evoli, prioritet crvene boje i vatre ukazuje na kraljevske misterije i magijsku tradiciju u najvišem smislu. Za van Rijnberka, Car predstavlja nadmoć inteligencije u svetovnom i materijalnom redu, uspeh, moć, vlast itd. Car je oličenje moći i veličine. On je vlast, ali predstavlja i nasilje koje vlast vrši. Ako je Carica država, Car je državnik. Predstavlja zaštitu ali i vladavinu razuma. Tu nije reč samo o fizičkoj zaštiti, nego i mentalnoj, jer Car predstavlja načelo klasifikacije utisaka, racionalnog procesa koje štiti svest i daje joj orijentire. Car uvodi red u vrenje mentalnih slika koji proizilaze iz Carice. Priroda Cara je solarno marcijalna čime se naglašava načelo imperije, njeni dometi, mudrost, sveobuhvatnost, univerzalnost i zrakasto širenje iz jednog centra apsolutne političke, ekonomske i kultne moći. Artur E. Vejt kaže da se tajna ove karte zove još i Kockasti kamen koji predstavlja vladu, zaštitu, stvaralački i inteligentan rad, postojanost, stabilnost, tradiciju, autoritet, ali i tiraniju, apsolutizam. Virtov Car sedi na kockastom tronu koji predstavlja materijalni svet i njegova četiri elementa (vladar četiri strane sveta). I dalje, prisutnost kocke ukazuje na njegovu mudrost i moralno savršenstvo. Ta kocka jeste, po Fulkaneliju, simbol mineralne kvintesencije, Izidino kockasto prestolje, kamen mudrosti i kamen temeljac.

Pierpont Morgan Bergamo špil

Kakve veze velika boginja ima sa Carem? U starim carstvima i kraljevstvima Mediterana i Bliskog istoka, novi vladar je obezbeđivao svoj legitimitet tako što bi bio prihvaćen od strane sveštenice velike boginje, u njenom hramu, a ta boginja je upravo ona čiji je kosmički simbol zvezda Danica, odnosno Venera: Inana, Ištar, Astarta, Afrodita... Otud je Car onaj ko se u bibliji pominje kao Helel ben Šahar, odnosno Sin zore, sin jutarnje zvezde, što je u hrišćanskoj mitologiji poprimilo oblik Lucifera. Time otkrivamo da je u drevnom paganskom ključu Prvosveštenica igrala ulogu autoriteta koji potvrđuje i legitimiše položaj Cara, kao što je u hrišćanskoj Evropi tu ulogu igrao Papa. Mistični naziv ove karte, po Zlatnoj zori, nosi naziv Sin zore, što se može odnositi na ezoterijsko zvanje drevnih kraljeva i vladara na Bliskom istoku. Oni su mogli biti proglašeni vladarima jedino ukoliko za to imaju blagoslov prvosveštenice Ištar, Inane, Astarte, Afrodite. U krajnjoj liniji Car iz tarota je Lucifer.

Trouglovi koje Car u Marseljskom tarotu ima na glavi, po Vejtu, predstavljaju univerzalni suverenitet. Robert O'Nil u pozadini Vejtove verzije karte Car prepoznaje drugu reku Rajskog vrta. Daniel Gunter, u knjizi „Inicijacija u Eon Deteta“, kaže da je u Krolijevoj vizionarskoj knjizi „Vizija i glas“ prikazano uništenje Krsta Patnje (prestola hrišćanskog Mesije) i razaranje Imena Jehova koje je pečatilo utvrđenje. Kako je objasnio Gunter, kubni kamen o koga je ime Jehova razbijeno, ima 6 strana sa 12 linija i 8 vrhova, čiji je ukupni zbir 26 te predstavlja ravnotežua elemenata u Tetragramatonu. Ali i više od ovoga, Kubni Kamen je Carev Presto. Carev presto koji Gunter pominje je onaj na koji je posađena figura vladara u prikazu tarot karte Car. U „Viziji i glasu“ Kroli kaže: „Zapečatite knjigu pečatima Skrivenih Zvezda: jer tokovi Reka su se spojili i Ime Hebreja je razbijeno u hiljadu komada (o Kockasti kamen).“ Reke koje se ovde pominju su četiri rajske reke o čemu Gunter kaže da je prema dogmatskoj kabali zapadnog misticizma, reka Naher bila opisana kako iz rajskog vrta otiče u sefiru Daat koja predstavlja znanje, a koja se tretira kao lažna sefira. Iz Daata, ona se deli na četiri toka: Pison (vatra) koja se uliva u sefiru Geburah (Strogost, Mars), Gihon (voda) se uliva u Hesed (Milosrđe, Jupiter), Hidikel (vazduh) u Tifaret (Lepota, Sunce) i Frat (odnosno Eufrat, zemlja) u Malkut (Kraljevstvo, Zemlja). Bog je nakon Adamovog pada postavio četiri slova IHVH između opustošenog Rajskog vrta i više božanske trijade predstavljene sefirama Hokmah (Mudrost), Binah (Razumevanje) i Keter (Kruna). Tako je tih četiri pomenutih reka formiralo krst na kome je drugi Adam, odnosno Hrist, Mesija – razapet.

Krolijev špil

Na Carevom štitu, kao i u slučaju Carice, nalazi se orao. U slučaju Carice taj orao označava imaginacijsku jasnovidost, dok je kod Cara reč o oštroumnosti, ali to nije sve. Naime, orao je ptica izvanrednog vida, pa otud Car i Carica imaju vanredan uvid, što predstavlja solarno svojstvo. Upoređujući dva orla sa štitova carskog para u Marseljskom špilu, Seli Nikols primećuje da su krila Caričinog orla raširena na gore, kao da će poleteti, dok su krila Carevog orla nalik predstavama anđeoskih krila a što podseća na oblik Caričinog prestola. Tako možemo zaključiti da su Car i Carica u međusobnom odnosu koji može biti predstavljen istočnjačkim simbolom za jin i jang, s tim što ulogu muškog načela kod Carice ima orao na njenom štitu, dok je žensko načelo kod Cara predstavljeno ženskim orlom na njegovom štitu.

Elifas Levi smatra da ova karta simbolizuje tetragramaton i odgovara magijskim operacijama zazivanja elemenata. Za Pola Fostera Kejsa, Car je simbol Velikog arhitekte univerzuma i konstitutivne moći. Menli Palmer Hol u ovoj arkani prepoznaje veliko božanstvo koje su pitagorejci poštovali u obliku tetrade. Hol primećuje da njegovi simboli ukazuju da je Car zapravo demijurg. Po sistemu Zlatne zore Car je povezan sa hebrejskim slovom he, dok je u francuskom sistemu povezan sa slovom dalet. Alister Kroli Caru dodeljuje slovo cadi, odnosno, stazi cadi dodelio je kartu Car, dok je kartu Zvezda povezao sa hebrejskim slovom he. Takođe, važno je naglasiti još nešto. Kako je, po Zlatnoj zori, slovo he atribut karte Car, a tom slovu odgovara znak Ovna, otud moramo razmotriti još neke činjenice. Kod Egipćana Ovan je prikazan kao jagnje krunisano krugom, poistovećivano sa bogom Amonom, kome je pripisivano načelo vladavine, a što se sasvim lepo slaže sa duhom karte Car. Krug je arhetip krune i označava savršenstvo, budući da krug predstavlja projekciju tačke, koja je takođe simbol savršenstva. Kružnost u tom smislu označava nebo, odnosno nebeski uticaj i nebeski izvor legitimiteta. Za krunu se u Rečniku simbola kaže da ona ne predstavlja samo vrednosti glave osobe na koju je posađena, nego i vrednosti svega onoga što nadvisuje tu glavu. Kruna je znak moći i svetlosti. Zato su u Egiptu krune mogli nositi samo vladari i bogovi.

Vejtov špil

Akađani su sazvežđe Ovna poistovećivali sa obrednom žrtvom. Dakle, ovde imamo žrtveno jagnje, što podseća na mesijanski motiv kasnije upotrebljen u hrišćanstvu da označi Hrista kao žrtveno jagnje koje na sebi nosi grehe čitavog čovečanstva: „Evo Jagnjeta Božjeg koje odnosi greh sveta!“ (Jovan, 1:29) / „Jagnje zaklano dostojno je da primi moć i bogatstvo i mudrost i snagu i čast i slavu i blagoslov.“ (Apokalipsa, 5:12). I tu je takođe prisutna poveznica vladara sa obrednom žrtvom, bilo da je on lično u ulozi onog ko žrtvuje ili je sam žrtvovan. Hrist je istovremeno i kralj i obredna žrtva. U eshatološkom smislu karta Car prikazuje Hrista u ulozi vladara. U grčkoj mitologiji, ovo sazvežđe predstavlja ovna sa zlatnim runom koje je poklon boga Hermesa beguncima Friksu i Heli. Kada je stigao u Kolhidu, Friks je žrtvovao ovna bogu Zevsu, a njegovo runo obešeno je u Marsovom gaju odakle ga je kasnije uzeo Jason. Po Ptolomeju, zvezde na glavi Ovna imaju prirodu Marsa i Saturna, one u njegovim ustima slično Merkuru, a one u zadnjoj nozi poput Marsa, te one sa repa kao Venera. Najsjajnija zvezda sazvežđa Ovan je Hamal čiji je simbolični naziv „smrtna rana“, a koja, prema Ptolomeju, ima prirodu Marsa i Saturna te uzrokuje nasilnost, okrutnost i zločin. Drevni vladari, kao i vladari tzv primitivnih zajednica, predstavljaju načelo besmrtnosti među ljudima. Faraon je predstavljao boga Ra u ljudskom, smrtnom obliku. Ono što je besmrtno u faraonu jeste njegov „Ra“ kvalitet. Faraon je stoga obožavan kao nosilac načela Ra a ne kao konkretan čovek. Vladar kao nosilac božanske prirode često je svojim životom jemčio funkcionisanje sveta i blagostanje svog naroda. Karta Car, budući da astrološki predstavlja znak Ovna, označava i demonsku Kuću razvrata. U tom smislu, Car predstavlja onaj tip okultne zaposednutosti koja se ispoljava kroz pojavu sumanutih vođa.

skica O.O. Spera

Piramida kao kuća boga

Piramida je magijska mašina za pokretanje skupne tačke svesti, odnosno promenu percepcije. Tako bi se moglo reći u duhu Karlosa Kastanede. U širem smislu, piramida je izraz središta svetog grada, ključno mesto uobličavanja magijske energije. Otud je ona „kuća boga“. U simboličkom smislu, piramida je izraz uzdizanja zemaljske ravni, trodimenzionalno uobličavanje pentagrama. Njen oblik saobrazan je obliku grčkog krsta, dok je latinski krst saobrazan kocki. Ona se uzdiže u tački koja predstavlja njeno središte. Simbolički prikaz te evolucijske težnje je pentagram. Broj pet je u kabali broj sefire Geburah na dijagramu Drveta života koja odgovara planeti Mars. Planeta Mars je kao ratnička i žestoka priroda u vezi sa egipatskim bogom Horusom, a ovaj je faraon, koji naposletku, kao pokojnik, odnosno Ozirisova mumija, leži u piramidi. Ono što predstavlja mikrokosmos, životvornu silu, u drugom vidu označava grobnicu. Dakle, imamo četiri ugla zemaljske ravni koja se iz dvodimenzionalnog vodoravnog plana uzdižu u trodimenzionalnu uspravnu figuru piramide, formirajući sabirajuću tačku petog ugla, odnosno novu perspektivu. Peti ugao prodire u prostor određujući novu celinu. Takođe, peti ugao je falusna projekcija uzdizanja svesti, koju predstavlja egipatski simbol krilatog sunca. On prodire u beskrajni prostor boginje Nut koja predstavlja nebeski svod ili iz iste proizilazi. Kupa je takođe simbol ženske energije jer predstavlja sabijanje kruga u jednu tačku koja uzdizanjem takođe stvara novu perspektivu. Kupa predstavlja projekciju kruga iz tačke i apstrahovanje kruga u tačku. Osnova piramide, kvadrat, jeste bog Zemlje Geb čiji se falus udiže ka Nebeskoj Gospi. Falus-obelisk ima svrhu da ustremljujući se ka Nut, zapravo stvara i održava horizont. Istovremeno, on je i antena, prijemnik-predajnik za prenos svesti i energije odozdo ka gore i odozgo ka dole. I ne samo u smeru gore-dole, nego i radijalno, u svim pravcima ka horizontu.

Piramida je prostorni, odnosno vatreni simbol, magična mašina koja stvara specifičnu energiju u svom središtu. Ta činjenica ima analogiju i na ljudskom telu. Naime, sferi Marsa, razne tradicije dodeljuju recimo centar dlana ili pupak (čakra manipura), pošto se za Mars vezuje toplota. Anđeoski red povezan sa sferom Geburaha, koja stoji u relaciji sa marcijalnom prirodom, u kabali se nazivaju Serafimi, odnosno „vatrene zmije“. Hebrejska reč „seraf“ sačinjena je od tri slova samek, reš i peh i prevodi se kao goreti. Sva tri slova su povezana sa vatrenim elementom u astrologiji: Strelac, Sunce i Mars. Serafimi oličavaju načelo vreline, dok su Hasmalimi, njihovi pandani u jovialnoj sferi Hesed, koja se nalazi na istoj ravni ali na suprotnom stubu Drveta života, nosioci načela svetlosti. Svetlost i vrelina jesu solarna svojstva, odnosno svojstva sunčeve sfere Tifaret koja se na Drvetu nalazi na Srednjem stubu odmah ispod Geburaha i Heseda. Serafimi su gospodari pročišćavajuće vatre, baš kao što „vatra“ u središtu piramide ima čudesna i obnavljajuća svojstva. Staza na dijagramu Drveta koja od Geburaha vodi ka Tifaretu predstavljena je velikom tarot arkanom Pravda, odnosno Ravnoteža, čiji je astrološki izraz znak Vage i hebrejsko slovo lamed. Na karti je predstavljen ženski lik koji u ruci drži mač, što se slaže sa predstavom o arhanđelu Kamaelu, koji se u kabali povezuje sa sferom Geburaha. Naime, Kamael je „Božji spaljivač“ koji drži mač pravde. Svrha Kamaelovog mača jeste da primora na poslušnost ono što se opire usmerenju štapa koji drži arhanđeo sfere Hesed – Cadkiel. Ilustracija ideje sveca koji drži štap jeste karta Pustinjak koja simbolizuje stazu između Heseda i Tifareta! Tako Pustinjak i Pravda u posudu Sunca ulivaju svetlost i vrelinu.

kvadrat Marsa

Piramida je vatra u središtu, toplina stomaka i dlanova. Osim što predstavlja napor uzdizanja, ona predstavlja i smrt. Onda nije slučajno što je piramida, između ostalog, grobnica i što kvadrat Marsa, odnosno gvozdena kameja, u svom središtu ima broj 13, koji označava smrt. Egipatska religija imala je svoju uporišnu tačku upravo u piramidama. Većina egipatskih božanstava je zoomorfna. Analogija ukazuje na marcijalno-solarnu prirodu piramide kao nosećeg materijalnog simbola egipatskog svetonazora, a samim tim i na odgovarajuća božanska stvorenja. Egipatski bogovi su ljudi-zveri, a u krajnjoj liniji samo zveri čija je majka simbolički i tehnički izražena kroz oblik piramide, odnosno pentagrama. Otud kada iscrtamo ili u imaginaciji prizovemo oblik pentagrama, mi zapravo prizivamo energiju Majke bogova, Veliku Boginju Majku, jer ona je i rodnica i grobnica, preobražava, rastvara i obnavlja. Zato je pitagorejski pentagramaton bio Ὑγεια / Higeja (zdravlje). To je zapravo ime grčke boginje zdravlja, Asklepijeve ćerke, boga medicine, poznate i kao družbenice boginje Afrodite. Higejino poreklo je solarno, budući da je ona Apolonova unuka. Higejine sestre su Panakeja (univerzalni lek) i Laso (lek). Njena suparnica, da se tako izrazim, jeste demonica Nosoi (bolest) koja je svojevremeno izašla iz čuvene Pandorine kutije. U mitologiji saznajemo da je Asklepija umeću lečenja podučio kentaur Kiron, himerični sin titana Hronosa. Asklepijev simbol, podsetimo se, jeste zmija, a dodeljeno sazvežđe Zmijonosac. 

Ime Higeja raspoređeno po uglovima pentagrama

Tri osnovna ugla pentagrama imaju 36, 72 i 108 stepeni, ukupno 216, što po kabali predstavlja solarni broj (36 x 6). O značenju ovih brojeva u raznim tradicijama ovde neću trošiti reči već ostavljam čitaocima da to sami istraže. Takva numerologija uglova pentagrama ukazuje na podudarnost tog simbola sa heksagramom, odnosno na harmoniju mikrokosmosa i makrokosmosa, sveta elemenata i sveta planeta, ženskog i muškog, piramide i kocke itd. Heksagram kao solarni simbol ima šest uglova koji odgovaraju planetama, u sredini je sedma tačka koja pripada Suncu. Pretpostavljena osma strana ukazuje na trodimenzionalnu projekciju, jer solarna sfera Tifaret, ima osam staza koje vode ka njoj i od nje ka drugim sferama, baš kao što kocka ima osam uglova. Kako je heksagram dvodimenzionalni prikaz kocke, tako je njen osmi ugao skriven iza simbola. Ako nakrivimo kocku možemo videti njenih sedam uglova, ali nam osmi uvek izmiče. Taj osmi, nevidljivi ugao, jeste staza na Drvetu života kojoj odgovara slovo gimel (kamila), a koja vodi preko sfere bezdana ka vrhu, ka Keteru, i u relaciji je sa sferom koja je nevidljiva sa nižih stajališta.

Tarot kocka - imaginacijski mikro-makrokosmički teatar

U ezoteričnoj tarotologiji poznata je tarot kocka Pola Fostera Kejsa. Ta kocka zapravo predstavlja imaginacijski teatar tarot karata raspoređenih u okviru strukture kocke. Moram priznati da je to odlična zamisao, ali Kejsov raspored meni nikada nije bio funkcionalan. Zato sam se latio da osmislim sopstvenu imaginacijsko-memorijsku kocku. U tom smislu počnimo prvo od velikih arkana. Kako su one tačno raspoređene unutar ove alternative? Da bismo ovo vizuelno predstavili zamislimo da se nalazimo unutar nekakve kocke čija sredina odgovara položaju našeg solarnog pleksusa, što znači da sebe postavljamo u središte kocke odakle izvodimo sve ostale pozicije. Stojimo licem prema istoku. Tačno na tom mestu, u središtu kocke, odnosno u našem solarnom pleksusu, smeštamo kartu XXI Svet. To je centar ne samo kocke, nego i raskršće gde se seku sve tri ose: gore-dole, ispred-iza, desno-levo. Ujedno kartom XXI Svet mi obeležavamo središte našeg bića na srednjoj osi koja se odozgo spušta ka našem temenu i izlazi dale ispod naših stopala. Sada, kada smo ovo ustanovili, krenimo u izgradnju kocke:

• Centar kocke je XXI Svet.

• Gornja strana kocke je karta I Mag.

• Donja strana je II Prvosveštenica.

• Prednja, istočna strana je III Carica.

• Zadnja, zapadna strana je X Točak sreće.

• Leva, severna strana je XVI Kula.

• Desna, južna strana je XIX Sunce.

• 0 Luda povezuje gornju i donju stranu. U središnjoj telesnoj osi 0 Luda odgovara grudnom košu i plućima (vazdušni element).

• XII Obešeni povezuje prednju - istočnu, i zadnju - zapadnu stranu. U središnjoj telesnoj osi XII Obešeni odgovara predelu stomaka (vodeni element).

• XX Sud povezuje levu - severnu, i desnu - južnu stranu. U središnjoj telesnoj osi, XX Sud odgovara predelu glave (vatreni element). 

Sada imamo ustanovljenu osnovu tarot kocke. U narednom koraku raspoređujemo ostale velike arkane i sačiniti okvir za postavljanje malih arkana. Pol Foster Kejs je arkanama napučio ivice kocke, ali ja smatram da su ivice graničnici, a ne entiteti, pa stoga svaku od četiri horizontalne strane kocke, dakle, izuzimajući gornju i donju, delim na po devet manjih kvadrata, kao sudoku. Time zodijački krug sažimamo u kubičnu strukturu:

• Prednja, istočna strana - visina: ovde imamo vodoravni red od tri gornja kvadrata koja imaju rezonancu sa kartom IV Car. U taj red svrstavamo, s leva na desno, male arkane: Dvojka štapova, Trojka štapova i Četvorka štapova.

• Prednja, istočna strana - horizont: V Prvosveštenik - Petica diskova, Šestica diskova, Sedmica diskova.

• Prednja, istočna strana - dubina: VI Ljubavnici - Osmica mačeva, Devetka mačeva, Desetka mačeva.  

• Desna, južna strana - visina: VII Kočija - Dvojka pehara, Trojka pehara, Četvorka pehara.

• Desna, južna strana - horizont: XI Snaga - Petica štapova, Šestica štapova, Sedmica štapova.

• Desna, južna strana - dubina: IX Pustinjak - Osmica diskova, Devetka diskova, Desetka diskova.

• Zadnja, zapadna strana - visina: VIII Pravda - Dvojka mačeva, Trojka mačeva, Četvorka mačeva.

• Zadnja, zapadna strana - horizont: XIII Škorpija - Petica pehara, Šestica pehara, Sedmica pehara.

• Zadnja, zapadna strana - dubina: XIV Umerenost - Osmica štapova, Devetka štapova, Desetka štapova.

• Leva, severna strana - visina: XV Đavo - Dvojka diskova, Trojka diskova, Četvorka diskova.

• Leva, severna strana - horizont: XVII Zvezda - Petica mačeva, Šestica mačeva, Sedmica mačeva.

• Leva, severna strana - dubina: XVIII Mesec - Osmica pehara, Deveta pehara, Desetka pehara.

Sada ćemo rasporediti dvanaest dvorskih karata izuzev Princeza:

• Kraljica štapova: Desetka pehara na desnoj strani severne dubine, Dvojka štapova na levoj strani istočne visine, i Trojka štapova u sredini istočne visine.

• Princ diskova: Četvorka štapova na desnoj strani istočne visine, Petica diskova na levoj strani istočnog horizonta, i Šestica diskova u sredini istočnog horizonta.

• Kralj mačeva: Sedmica diskova na desnoj strani istočnog horizonta, Osmica mačeva na levoj strani istočne dubine, i Devetka mačeva u sredini istočne dubine.

• Kraljica pehara: Desetka mačeva na desnoj strani istočne dubine, Dvojka pehara na levoj strani južne visine, i Trojka pehara u sredini južne visine.

• Princ štapova: Četvorka pehara na desnoj strani južne visine, Petica štapova na levoj strani južnog horizonta, i Šestica štapova u sredini južnog horizonta.

• Kralj diskova: Sedmica štapova na desnoj strani južnog horizonta, Osmica diskova na levoj strani južne dubine, i Devetka diskova u sredini južne dubine.

• Kraljica mačeva: Desetka diskova na desnoj strani južne dubine, Dvojka mačeva na strani naše desne ruke (jer smo leđima okrenuti zapadu) zapadne visine, i Trojka mačeva u sredini zapadne visine.

• Princ pehara: Četvorka mačeva na strani naše leve ruke zapadne visine, Petica pehara na strani naše desne ruke zapadnog horizonta, i Šestica pehara u sredini zapadnog horizonta.

• Kralj štapova: Sedmica pehara na strani naše leve ruke zapadnog horizonta, Osmica štapova na strani naše desne ruke zapadne dubine, i Devetka štapova u  sredini zapadne dubine.

• Kraljica diskova: Desetka štapova na strani naše leve ruke zapadne dubine, Dvojka diskova leve strane severne visine, i Trojka diskova sredine severne visine.

• Princ mačeva: Četvorka diskova desne strane severne visine, Petica mačeva leve strane severnog horizonta i Šestica mačeva sredine severnog horizonta.

• Kralj pehara: Sedmica mačeva desne strane severnog horizonta, Osmica pehara leve strane severne dubine, i Devetka pehara u sredini severne dubine.  

Sada ćemo rasporediti Asove i Princeze. Princeze nastanjuju gornju stranu kocke deleći je na četiri kvadranta:

• Princeza diskova - severozapadni kvadrant gornje strane.

• Princeza mačeva - severoistočni kvadrant gornje strane.

• Princeza štapova - jugoistočni kvadrant gornje strane.

• Princeza pehara - jugozapadni kvadrant gornje strane.

Asovi nastanjuju donju stranu kocke deleći je na četiri kvadranta:

• As diskova - severozapadni kvadrant donje strane.

• As mačeva - severoistočni kvadrant donje strane.

• As štapova - jugoistočni kvadrant donje strane.

• As pehara - jugozapadni kvadrant donje strane.

Imaginacijski tarot univerzum u mikrokosmičkoj projekciji kocke je sada zaokružen. Imajmo na umu da je vredno zapamtiti ovaj raspored radi jačanje moći pamćenja i brzog povezivanja stvari jednostavnim uvidom u memorijsku mapu. Tarot kocka je simblička mapa univerzuma. Sada kada znamo kako su karte raspoređene unutar kocke i ukoliko znamo njihove astrološke atribucije, lako ćemo u kocku uvezati nebesku sferu, sazvežđa, određene zvezde, anđele kvinara i dekada, anđele Šemhamforaša i demone Goecije. To ćemo lako uraditi jer male numeričke arkane tarota, izuzev asova, korespondiraju sa dekadama zodijaka. Znaćemo tačno gde se nalaze unutar kocke, odnosno na koji deo kocke, ukoliko njene strane shvatimo kao portale, ti isti entiteti kucaju. Osim daljeg naseljavanja kocke imenima i entitetima, ova memorijska šema omogućava nam da vizuelnim ispitivanjem i sagledavanjem uočimo određene uticaje: 

• Tako na primer, svi Asovi malih arkana nalaze se pod uticajem II Prvosveštenice. Ona je gospodarica elementala. U središnjoj osi njoj gravitira XII Obešeni, a po stranama sveta ona takođe usmerava sve Kraljeve, Osmice, Devetke i Desetke malih arkana, kao i velike arkane: VI Ljubavnici, IX Pustinjak, XIV Umerenost i XVIII Mesec.

• Sve Princeze su pod uticajem I Maga. Takođe, na središnjoj osi njemu gravitira XX Sud, a po strana sveta Kraljice, Dvojke, Trojke i Četvorke malih arkana, kao i velike arkane: IV Car, VII Kočija, VIII Pravda i XV Đavo.

• U kocki 0 Luda ostvaruje rezonancu sa Prinčevima, Peticama, Šesticama i Sedmicama, kao i sa arkanama V Prvosveštenik, XV Snaga, XIII Smrt i XVII Zvezda.

• III Carica ima uticaj na sve karte istočne strane, naravno, deleći taj uticaj i sa drugim dominantnim kartama; XIX Sunce utiče na sve karte južne strane; X Točak sreće na karte zapadne strane, i XVI Kula na karte severne strane.

• XX Sud utiče na sve gornje karte, 0 Luda na karte sredine, tj horizonta, a XII Obešeni na sve donje karte, odnosno karte dubine. 

• Konačno, XXI Svet je povezan sa svim kartama.

Tarot gematrija engleskog alfabeta: arkana - slovo - brojčana vrednost - astrološka atribucija iz Krolijevog Liber Trigrammaton.

Luda = I = 0 = Pluton

Mag = L = 1 = Merkur

Prvosveštenica = C = 2 = Mesec

Carica = H = 3 = Venera

Car = X = 4 = Ovan

Prvosveštenik = T = 5 = Bik

Ljubavnici = Y = 6 = Blizanci

Kočija = P = 7 = Rak

Pravda = A = 8 = Vaga

Pustinjak = J = 9 = Devica

Točak sreće = W = 10 = Jupiter

Snaga = O = 11 = Lav

Obešeni = G = 12 = Neptun

Smrt = Z = 13 = Škorpija

Umerenost = B = 14 = Strelac

Đavo = F = 15 = Jarac

Kula = S = 16 = Mars

Zvezda = M = 17 = Vodolija

Mesec = N = 18 = Ribe

Sunce = E = 19 = Sunce

Sud = R = 20 = Uran

Svet = Q = 21 = Saturn

As Pehara = V = 1 = Voda

As Štapova = K = 1 = Vatra

As Mačeva = D = 1 = Vazduh

As Diskova = U = 1 = Zemlja

Primeri brojčanih vrednosti izvesnih reči na osnovu gematrije tarot arkana i slova engleskog alfabeta:

5 KHU

6 LVX, LUX

7 CHILD

8 AI

9 AL, KA

10 LILITH, KALI, CIA, THC

12 HAD, WILL

13 VOID, LOKI

14 ATU

15 COVID, DUAT

16 HAITI, VOX, CHTULHU

17 HADIT, DIS

18 LSD, HAPI

19 LAW, LWA, PAX, IAO, NU

20 EU

21 ALLAH, LIGHT, ICE, TITO

22 DEVIL, BA, HAWK

23 DMT, HINDU, TUM, PTAH

24 EXU, GOD, NUIT, HELL, ISA

25 PLUTO, AIDS, GOLD, USA

26 LAM, AUM, PINK, KEY, NIA

27 THOTH, DNA, KIBLAH

28 LUNA, SOL, RA, GHOUL, OM, AIR, SHIVA, TZADDI, BUDDHA

29 AGLA, SOUL, VEDA

30 ANKH, ODIN, LION

31 BAAL, KHAIBIT, IBLIS, CHINA, KING, LEO, VALHALLA, ATUM, VULCAN, DELPHI, APIS, HEKA, PUTIN

32 HEKAU, LOVE, ISIS, PLATO, UMAY

33 PAN, NOX, DRACUL, VOICE, LORD, GIZA, SHAKTI, CALIGULA

34 ADAM, SIN, LAMA, ANPU, TRUTH

35 SUN, LIFE, DIANA, MIN

36 IESU, DEATH, LHASA, CUBE, MUSIC, SOUTH, GOAT

37 YOGA, DEUS, VIOLET, NUN

38 ALEPH, FOOL, WAR, NILE, BLOOD, AGNI, ATMA, MAAT

39 APOLLO, MAGIC, KAABA, PAPUS, JUNO, VISHNU, THOR, SEX, GALAXY

40 MAGICK, EVOLA, AZOTH, ULGAN, KHNUM, SET

41 URIEL, CAIRO, ATOM, ERLIK, NUBIA, TIME

42 IEHOVA, KHABS, NATO, DRACO, ISLAM, VATICAN, CHATGPT, SCOTIA, DOLLAR, GANDHI

43 LIBRA, BELIAL, MAN, PAZUZU, TIBET, SETH, CROW, TIAMAT, WORLD, LIZARD, GIANT

44 TARO, VIRGO, AKASHA, BALDR, HINDU-KUSH, EYE

45 MOLOCH, JINN, HOOR, GEB, NEITH

46 ADONAI, CHRIST, VOODOO, IGNIS, BACCHUS, IRAN, UGARIT, THRACIA, LAKSHMI, COCA-COLA, PICATRIX

47 HADES, GODZILLA, TRIGLAV, HOBBIT

48 MARDUK, MECCA, SPIRIT, SPHINX, BIBLE, HITLER, STALIN, WODAN, BDSM, EAST, UNDEAD, YUCATAN

49 ZEUS, STAR, HANIEL, AZAEL, TESLA, MARX, EGYPT, IRON, SHADOW, INDRA, VESTA, BES, PEPSI

50 MICHAEL, KHONSU, DAGON, JAPAN, BALKAN, CADUCEUS, DODONA, WEST, HOUSE, HATHOR, BITCOIN

51 ELOHIM, LUCIFUGE, TAURUS, SOTHIS, ILLUMINATI, MARY, ARGO, HORUS, SWAMI

52 ASAR, ISHTAR, ALBION, DALAI LAMA, BEE, SPACE, JAMAICA, LOVER, WADJET, APOPHIS

53 SIRIUS, MEXICO, ENOCH, LGBTQ, AFRICA, NAZGUL

54 ADONIS, MAGUS, FIRE, AMON, GHEDE, LEGBA, AGHORI, LIBER, WALES, MAKEDA, JEHOVAH, THEOS, KARMA, ZAZEL

55 SATAN, VENUS, GOTOS, DAIMON, EARTH, GOETIA, HOLLYWOOD, NOCTULIUS, PURPLE, WISDOM, ZOMBI, CASINO

56 HECATE, AZATHOTH, LENIN, FREUD, AEON, VELES, DIAMOND, ATMAN

57 MOON, STOLAS, ANUBIS, SILVER, SAXON, NORTH, DHARMA

58 AIWASS, LUCIFER, ARABIA, EIRE, SWORD, ANGEL

59 SOPDET, DISCORDIA, EAGLE, FRIGG, MOKOSH, BAVARIA

60 ORION, MALPHAS, LONDON, ABYSS, HUNGAN, BLAVATSKY, PISCES, COCAINE, AYAHUASCA, MENTU, PHARAOH

61 ABADDON, MARS, JESUS, PAIMON, ATLANTIS, JUPITER, RUSSIA, SAMEDI, AETHIOPIA, AETHYR, KEPHRA, ATHENA, SOBEK

62 WATER, AMEN, AZAZEL, BEAST, UPANISHAD, ROTHSCHILD, SNAKE, SAGANI, IMHOTEP, KATHMANDU

63 SORATH, EHEIEH, OSIRIS, ARIES, ARES, POLARIS, SPIDER, TEFNUT

64 URANUS, WOMAN, ISRAEL, AGHARTA, BULGARIA, HERMIT, SAMEKH

65 SABAOTH, CROSS, PERUN, TOWER

66 MAHATMA, DEMON, KRISHNA, RAPHAEL, BABALON, ETHER, GAMALIEL, THEURGY, RAVEN, GENIUS, GOOGLE, GEMINI, PRINCE

67 SCORPIO, ASMODAY, NIMROD, ROME, POWER, BASTET, APSARA

68 SATURN, HEAVEN, FREYA, QURAN, NERO, TRIMURTI, QUARTZ, GUARDIAN, SHEKINAH

69 SHEITAN, CROWLEY, RPSTOVAL, ALGMOR, WEISHAUPT, GOETHE, ARARITA, ARARAT, AHATHOOR

70 DRAGON, INANNA, NINURTA, ZALMOXIS, MASON, BRAHMA, HRUMACHIS

71 SHAMASH, REPTILE, HEROIN

72 TERRA, VASSAGO, VAMPIRE, MUHAMMAD, PROPHET, BABYLON, ANUNNAKI, ECSTASY, THELEMA, 

73 HANUMAN, KING KONG, SUMER, NAHEMA, CAESAR, NIRVANA, GNOSIS

74 AMERICA, AHRIMAN, PORNHUB, SAURON, APHRODITE, TENGRI

76 ASTAROTH, THERION, SAMYAZA, SHAMBALLA

77 EUROPE, ENGLAND, SERBIA

78 QUEEN, NERGAL, MONGOLIA, ABRAHAM, FORTUNA, VENEZIA

79 DIONYSOS, VARANASI, GUENON, MEMPHIS, AMETHYST, MOSES, NEKHBET

80 SEKHMET, SERKET, MORDOR

81 ASTARTE, HERCULES, THEOSOPHY, LAS VEGAS

82 IESU CHRIST, HERU-RA-HA, AMON RA, MORANA

83 RA-HOOR-KHUIT, YOG SOTHOTH, AGARES, CALIFORNIA, MINERVA, ARGONAUT

84 BAPHOMET, MACEDONIA, GANESHA, CANNABIS, EPSTEIN, SONORA

85 NEW YORK, MERCURY, SOLOMON, MASTER, CONCUBINE

86 VOLDEMORT, CAGLIOSTRO

87 AHURA MAZDA

88 KRISTEOS, LEOGANE, GILGAMESH, BRAHMAN, SARUMAN

89 PANTHEON, MARIJUANA, FORTUNE, ASMODEUS

90 MANHATTAN, DESOLATION, ARMENIA

91 HEXAGRAM, SANDALPHON, BRITANNIA

92 GURDJIEFF

93 KILIMANJARO, NAPOLEON, SILMARILLION

94 HERMES, MORMON, UNIVERSE, HIEROPHANT, ISENGARD

95 NIETZSCHE, QUETZALCOATL

96 NABERIUS

97 MICROSOFT

99 GOLDEN DAWN, ERESHKIGAL, GRIMOIRE

100 HIRAM ABIFF, GENESIS

101 ANDROMALIUS, WASHINGTON

102 UNDERWORLD, REVELATION

103 METATRON

104 DUMBLEDORE, SERPENT, WASHINGTON-D.C., WALL-STREET, INTERNET

105 ABRAMELIN, PRESIDENT

106 SUPERMAN

107 JESUS CHRIST, CHORONZON, ZARATHUSTRA, REFLEXION

108 SCHOLOMANCE

109 ANAPHAXETON

110 JERUSALEM, ABOMINATION

111 MICHELANGELO, CERBERUS

112 ABRAHADABRA, TESTAMENT

113 SHUB-NIGGURATH, SEMIRAMIS, EMPEROR

114 PENTAGRAM, GINNUNGAGAP, EMPRESS

116 HERMANUBIS

121 LOS ANGELES

123 ZOROASTER

127 HYPERBOREA

128 ROCKEFELLER

129 ANKH-AF-NA-KHONSU

130 HOOR-PAAR-KRAAT

135 SCARLET WOMAN

139 ENNEAGRAM

145 WESTMINSTER

147 NECRONOMICON

149 OSORONOFRIS

162 ASAR-UN-NEFER

221 HERMES TRISMEGISTUS