Planetarni duhovi i inteligencije

Inteligencije i Duhovi planetarnih kvadrata u neku ruku jesu zbirni proizvod nekoliko osnovnih izvora, a to su: haldejsko-vavilonska astrologija, hermetička filozofija, jevrejska mistika, arapska zvezdana magija, i renesansna sistematizacija. U tradicionalnoj kabalističkoj, a naročito renesansnoj i post-renesansnoj magiji (Agripa, Paracelzus, Clavicula Salomonis, sistemi pre Zlatne zore), svaki planetarni kvadrat manifestuje dva različita duhovna nivoa, a to su Inteligencija i Duh. Planetarna Inteligencija predstavlja najviši, racionalni, harmonični princip planete, odnosno njenu strukturu, zakon, um, matematičku ideju. Imajmo na umu da se ovo ne odnosi na fizičku građu i hemijski sastav konkretne planete, nego na ideju duhovne planete koju su stvorili ljudi. Dakle, moderni okultizam je nasledio dualistički model prirode svake planete, a to su: Inteligencija (mel’akh), odnosno uredno, harmonično, racionalno, nebesko dejstvo planete; i Duh (ruaḥ / jinn / šejtān), kao sirova, razorna ili nefiltrirana planetarna astralna sila. Ovaj model je sinhronizovan sa magijskim numeričkim kvadratima u 12–14. veku, ali njegovo poreklo je starije. U krajnjoj liniji Inteligencija jeste ono inteligibilno a Duh je psihičko.

Dakle, planetarna Inteligencija je svojevrsni metafizički oblik planete, njena mudrost te izraz planetarnog poretka, ravnoteže, discipline i smisla. U praktičnom smislu, njena svrha je da vodi ka ispravnom korišćenju planetarne sile. Inteligencija je um planete, njen logos. U kabalističkom ključu to je ono što se zove „sekhel“, tj inteligentni obrazac. Kod Agripe Inteligencija je dobri genij planete. U Solomonskim sistemima ona je entitet koji omogućava sigurno prizivanje planetarne energije. Rad sa inteligencijom omogućava praktičaru jasnoću, upravljanje energijom planete, konstruktivne rezultate i zaštitu od destruktivnih aspekata sile. Invokacija Inteligencije služi da otvori kanale i odredi parametre delovanja.

Sa druge strane postoji i planetarni Duh (ruaḥ, spiritus, daimon). To je niži, siroviji, operativni, aktivni nivo planetarne energije. Duh je snaga planete, prirodna sila, elementarna dinamika. Taj Duh je uvek moćan, ali nije harmoničan. Predstavlja emociju, impuls, magnetizam, privlačenje i odbijanje. Povezan je sa prirodnim svetom, uključujući i klipotske senke. Planetarni Duh je energetski motor, ne um, niži vetar, pokret. Obojen je planetarnim dobrim i lošim aspektima (npr. Marsov duh zna da razori ako je pogrešno usmeren). Rad sa planetarnim Duhom pruža snažne efekte, materijalne rezultate, magnetizam, energiju, zaštitu, privlačenje, ali čitav poduhvat može imati destabilizujući efekat ukoliko nije vođen inteligencijom. Inteligencija je arhitekta, a Duh je radnik. U hermetičkoj tradiciji uvek se prvo prizivala inteligencija, da bi ona upravljala i krotila duh planete.

U svakom planetarnom kvadratu postoje dva imena. Jedno se dobija sumiranjem brojčanih nizova na specifičan način i to je ime Inteligencije, dok se drugo dobija kombinovanjem redova i kolona drugačije strukture te tada govorimo o Duhu. U tom smislu magijski kvadrat predstavlja svojevrsnu mapu dve sile planete: Inteligencije koja je geometrijska harmonija, i Duha, koji je poput aritmetičke dinamike. U kvadratnoj magiji broj + slovo + ime + geometrija pokazuju dve stvarnosti planete: njenu ideju (Inteligenciju) i njenu prirodu (Duh). Ukoliko radimo samo sa duhom, dobijamo sirovinu, ali bez kontrole. Ako radimo samo sa inteligencijom, dobijamo mudrost, ali slab efekat, osim ukoliko nam mudrost sama po sebi nije cilj. Ukoliko želimo da utičemo na materijalni plan, onda naš rad mora uključivati i planetarne Duhove. Dakle, ukoliko radimo i sa Inteligencijom, i sa Duhom, i to u pravom odnosu, tada dobijamo kompletno i harmonizovano dejstvo planete. To je suština tradicionalne praktične kabalističke kosmologije.

Inteligencija je ordo (red); Duh je vis (sila). Inteligencija bez duha je sterilna, teorijska, neoperativna. Duh bez inteligencije je destruktivan, haotičan, opasan. Sinteza Ineligencije i Duha nastaje u magičkom kvadratu, gde oboje prolaze kroz numerički filter.

Prikaz planetarnih Inteligencija i Duhova:

 

1. SATURN 3x3

Inteligencija: Agiel (אגיאל / אגיא״ל) - najverovatnije Božija zaštita, Božji krug ili Božji okov od korena אג“נ / עגל (אגל poznat u kabalističkim imenima anđela).

Poreklo: Agiel je ime hebrejskog značenja formirano na kabalistički način.

Funkcija: koncentracija, disciplina, tišina, struktura, granice; stabilizacija karmičkih obrazaca; inicijacija kroz ograničenje; zaštita od razaranja saturnskog duha.

Duh: Zazel (זעזאל / זאז״ל)

Značenje: Onaj koji potresa / trese (זעזע = drmati, podrhtavati), ili Onaj koji odnosi / iznosi (arameizovani oblik od זזל, odneti, pomerati).

Poreklo: tipično kabalističko-magijsko ime, ali zvuči kao derivacija od Azazel. Mogući izvori ovog imena su arapski magijski rukopisi 9–10. veka (Ghāyat al-Ḥakīm / Picatrix) i Šem ha-Meforaš tradicija.

Funkcija: radikalna destrukcija forme; razbijanje obrazaca, senovitih elemenata; nadilaženje granica putem prisile; donosi traumu kao inicijaciju, i obrnuto. Picatrix i arapska astralna magija vežu Zazela za rušenje struktura.

Odnos Agiel - Zazel: Agiel prenosi strukturu; Zazel ruši strukturu.

Kvadrat Saturna: transmutacija kroz rušenje forme.

2. JUPITER 4x4

Inteligencija: Jofiel / Yophiel / Iophiel / Jophiel (יופיאל)

Značenje: Lepota Boga, od יפה (lep) + אל

Poreklo: možda jevrejska merkavska magija 6–9. veka.

Funkcija: ekspanzija, blagostanje, mudrost; moralni autoritet, pravda; integracija viših vrednosti.

Duh: Hismael / Hasmael (כסמאל / חשמאל)

Značenje: možda od חשמל (ḥashmal) kao svetlo božanske energije, formacija od כישוף (čarolija) ili חצמל (udar, snaga), deformacija Samael.

Poreklo: možda haldejsko, ili jevrejska merkavska magija 6–9. veka, ili Sefer Raziel HaMalakh.

Funkcija: nekontrolisana ekspanzija; pohlepa, tiranija, dominacija; moć bez moralne strukture; ubrzava kvantitet bez kvaliteta. Takođe vezano za autoritet, kraljevsku vlast i širenje.

Odnos Jofiel - Hismael: Jofiel daje moralnu širinu; Hismael daje tiransku ekspanziju.

Kvadrat Jupitera: proširenje bez gubitka etike.

3. MARS 5x5

Inteligencija: Grafiel / Graphiel (גרפיאל)

Značenje: najverovatnije Pisar Boga / Bog zapisuje (גרף = urezati), ali i strugati, grebati, marcijalna oštrina.

Poreklo: renesansna ili srednjovekovna kabalistička magija.

Funkcija: kontrolisana snaga, hrabrost; strateška agresija ili projekcija sile; presecanje negativnih obrazaca; ratna disciplina.

Duh: Barcabel / Bartzabel (ברצבל)

Značenje: moguće udarac (bar) + ratnički bog (tzaba / baal), ili Božji ratnik / ratoboran.

Poreklo: vrlo staro jezgro, moguće kanaansko, pominje se u arapskoj astralnoj magiji

Funkcija: čista sila agresije; vatrena volja, ratnički bes; uništenje prepreka; vrlo opasan bez nadzora.

Odnos Grafiel - Bercabel: Grafiel daje disciplinu; Bercabel daje čistu silu.

Kvadrat Marsa: volja koja postaje oružje ili oruđe.

4. SUNCE 6x6

Inteligencija: Nakiel / Nakhiel (נכיאל)

Značenje: čist / providan Božiji (נכי = čist, fin), ili (נכה / נוח) onaj koji umiruje, uravnotežuje.

Poreklo: hebrejski magijski tekstovi (7–10. vek) i arapski okultizam.

Funkcija: vitalnost, regeneracija; jasnoća, identitet, svrha; uspeh, blistavost, autoritet; balansira solarni duh.

Duh: Sorat / Sorath (סורת / סורט)

Značenje: odseći / odvojiti (שור = obrtati, סור = skrenuti, povući).

Poreklo: srednjovekovni demonološki korpus; jevrejska demonologija; brojčana veza 666.

Funkcija: eksplozivno solarnо samo-veličanje; grandioznost, tiranija ega; razorno isijavanje; predstavlja sunčevu priroda bez srca. 

Odnos Nakiel - Sorat: Nakiel daje identitet; Sorat daje hipertrofiju ega. Možda bismo čak mogli reći da je Nakiel poput sunčeve svetlosti, dok je Sorat njegova toplina. U tom smislu kao da Nakiel dolazi sa Desnog stuba Drveta života, a Sorat sa Levog, gde se uravnotežuju na Srednjem stubu u sefiri Tifaret.

Kvadrat Sunca: rast svetlosti bez samospaljivanja.

5. VENERA 7x7

Inteligencija: Hagiel (הגיאל)

Značenje: možda Božje dražesno / Božja nežnost (הגה = šaputati, nežno govoriti).

Poreklo: kabalistička magija.

Funkcija: harmonija, ljubav, umetnost; privlačnost, pomirenje; estetika i uživanje; čista Venera bez požude.

Duh: Kedemel / Kedemiel (קדםאל)

Značenje: Prastari Bog / Istočni Bog (קדם = drevno, istok, prapočetak).

Poreklo: semitski koren qdm, često povezan sa jutarnjim božanstvima.

Funkcija: intenzivna, sirova, neumerena strast; hedonizam, opsesija, ljubomora; moć privlačnosti koja nadmašuje razum.

Odnos Hagiel - Kedemel: Hagiel daje sklad; Kedemel daje strast.

Kvadrat Venere: ljubav sa snagom. 

6. MERKUR 8x8

Inteligencija: Tiriel (תריאל)

Značenje: Onaj koji istražuje Boga od תיר = trag, put.

Poreklo: hebrejsko.

Funkcija: intelekt, komunikacija, logika; mudrost, fleksibilnost; magija, jezici, hermetičko razumevanje.

Duh: Taftartarat / Taphtartharath (תפתרתרת) 

Značenje: onomatopejski sklop – zvuči kao lomljava, kidanje, rastrojenost.

Poreklo: magijska inovacija; nema paralelu u starim kulturama.

Funkcija: obmana, konfuzija, mentalni haos; destruktivna reč, laž; fragmentacija logike; opasan za one bez stabilnog uma.

Odnos Tiriel - Taftartarat: Tiriel daje jasno razmišljanje; Taftartarat daje mentalni haos.

Kvadrat Merkura: magija jezika i uma bez raspada.

7. MESEC 9x9

Inteligencija: Malhael / Malcha(b)el / Malchael (מלכיאל)

Značenje: Božje Kraljevstvo / Božji Kralj (מלך = kralj).

Poreklo: anđeoske liste renesansne tradicije

Funkcija: intuicija, ritam, vlažnost, refleksija; snovi, vidovitost, unutrašnje vode;  zaštita kroz prilagodljivost.

Duh: Hasmodai / Chasmodai / Chasmodiel (חשמודאי)

Značenje: možda povezano sa Asmodajem / Ašmedajem, lunarnim demonom iz talmudske tradicije i arapske lunarne magije.

Poreklo: hebrejsko-aramejski demonološki korpus. Takođe, po zvučnosti, ovo ime možemo povezati sa imenom Aešma Deva, kako se naziva demon gneva u zoroastrizmu, a njegovo ime se prevodi kao gnev, bes ili jarost.

Funkcija: iluzije, emocionalne oluje; pospanost, zaborav, maglovitost; magija promena, nestabilnost; opasan kroz pasivnu zavisnost.

Odnos Malhael - Hasmodai: Malhael daje intuiciju; Hasmodai daje iluziju.

Kvadrat Meseca: mistika bez halucinacije.

Arkana Svet u tarotu

Arkana Svet, Vejtov špil

Konačno dolazimo do broja dvadeset i jedan koji označava poslednju u nizu velikih arkana, a to je Svet, odnosno Univerzum. U Rečniku simbola, za ovaj broj je rečeno da predstavlja simbol savršenosti, odnosno trostruku sedmorku. Stvaranje sveta je kruna procesa opisanog slikama tarota. To je aluzija na biblijski Novi Jerusalim, grad večnog života, grad spašenih i svetih, onaj koji se sa nebesa spušta na Zemlju. To nije nekakav idealizovani grad prošlosti nego predstavlja projekciju savršene ljudske zajednice u nekakvom drugom vremenu i drugom svetu. Kvadrat, odnosno kocka, simbol je te projekcije, dok je prvobitno rajsko stanje predstavljeno krugom, odnosno sferom. U Keri Jejl Viskonti Sforca tarotu na arkani Svet vidimo superiorni lik kakve vladarke ili matrone koja sa oblaka nadvisuje pejzaž načičkan utvrđenim gradovima i lađama. Dominantna žena u desnoj ruci drži žezlo a u levoj krunu. Sličan motiv vidimo na toj karti u špilu Šarla VI, s tom razlikom što matrona ne drži u ruci krunu nego globus. Istovremeno pejzaž sa gradovima je uokviren krugom. Nalik ovome je i onaj u Rozenvaldu, s tom razlikom što ženski lik ima krila. U tarotu d’Este isti je motiv, ali je razlika u tome što umesto kakve moćne žene ovde imamo nago krilato dete, odnosno anđela, dok u samom dnu karte, ispod predstave gradova, zapažamo pticu, verovatno orla, kako širi krila. Pierpont Morgan Bergamo ovu arkanu predstavlja sa dva naga krilata dečaka (anđela) koji stoje na zemlji i u vis drže podignutu sferu u kojoj se nalazi utvrđeni grad. Obojica imaju crvene šalove. Vivil verzija ove arkane nalikuje marseljskoj, ali središnji lik ima oreol, štap i plašt. 

Svet, Viskonti di Madrone špil

U Marseljskom špilu vidimo ženski lik, (neki kažu hermafroditni), uhvaćen u pokretu. To je naga plavokosa devojka koja pleše. Ogrnuta je komadom crvene tkanine koja podseća na šal ili je u pitanju marama. Menli Palmer Hol primećuje da je oblik koji marama zauzima sličan hebrejskom slovu kap. U levoj ruci drži žuti štap čiji su krajevi crveni. U desnoj ruci nije sasvim jasno šta se nalazi, mada neki taroti i tu smeštaju još jedan štap. Zanimljivo, njene noge, u zanosu plesa, uobličavaju krst, što ovaj lik povezuje sa likovima Obešenog i Cara, ali i sa Zvezdom, s obzirom da tako nameštene noge podsećaju na svastiku. Krst Obešenog i Cara je statičan, ali je zato krst devojke Sveta dinamičan. Svet je stalno u pokretu, što znači da to nije neki idealni nepokretni i neprirodni svet, već univerzum stalnog kruženja. Devojčin ples odigrava se u prostoru omeđenom vencem oblika vesike ili mandorle, tj badema, koji jeste jedan od drevnih simbola Velike Majke. U njemu je ona na neki način zaštićena. Istodobno, ta predstava devojke u mandorli, jeste lik duše sveta. Imamo istih takvih predstava Isusa Hrista, kao Hrista u slavi, okruženog sa četiri evanđeoska stvorenja. Osim toga, u Mantenja tarokiju lik Jupitera sedi u okviru tog oblika. Oblik mandorle, kako primećuje Seli Nikols, za razliku od uroborosa, nagoveštava dalji razvoj, i dodaje zanimljivu opasku da je marseljska verzija ove karte napustila tradicionalni kolektivni simbolizam Novog Jerusalima u korist individualnijeg i više nekako ljudskog pristupa. Venac u obliku mandorle Menli Palmer Hol tumači kao prirodu koja okružuje plameni centar. Taj venac je kruna inicijata ili, kako je Elifas Levi to rekao, kruna koja se odnosi na vrhovnu sefiru Keter. Kruna je, po Holu, simbol onog ko je nadvladao četiri čuvara i ušao u prisustvo razotkrivene Istine.

Svet, Pierpont Morgan Bergamo špil

U uglovima karte postavljene su četiri heruvimske životinje: u donjem levom uglu je bik, u donjem desnom je lav. To su zemljane zveri. U gornjem levom uglu je krilati anđeo ljudskog lika, dok u gornjem desnom uglu nalazimo orla. Anđeo i orao su bića visina. Raspored heruvimskih životinja odgovara rasporedu elemenata označenih pentagramom u doktrini Zlatne zore i sa rasporedom elemenata u enohijanskim tablama Džona Dija: dole levo je Zemlja, dole desno je Vatra, gore levo je Vazduh, gore desno je Voda. Oni zajedno čine osnovu kvadrata u koji je smeštena vesika, a što bi u trodimenzionalnoj projekciji bila kocka koja sadrži jajast oblik. Ovde ću dati kratke opise uloga četiri heruvimske životinje u skladu sa atribucijama evropskog ezoterizma: 

Bik – element Zemlja, sazvežđe i znak Bika, jevanđelje Svetog Luke (koje govori o Hristovom delanju na zemlji); 

Lav – element Vatre, sazvežđe i znak Lava, jevanđelje Svetog Marka; 

Anđeo – element Vazduha, sazvežđe i znak Vodolije, jevanđelje Svetog Mateje (govori o Hristovoj geneologiji); 

Orao – element Vode, sazvežđe i znak Škorpije, jevanđelje Svetog Jovana (nadahnuće i božanska priroda Hrista). 

Postoji sličnost heruvima sa četiri Horusova sina koji stoje na četiri strane sveta. Oni nose nebesko tle, četvornu kristalnu ili ledenu ploču, kako je opisano u knjizi proroka Jezekilja.

Zlatna zora ovu kartu naziva: Velikan u noći vremena, što odgovara atribuciji Saturna i hebrejskom slovo tau, što znači krst, a čija staza na Drvetu života povezuje zemaljsko kraljevstvo (Malkut) i Mesečevu sefiru Jesod. Hijeroglif krsta vezan je za tajnu karte Svet. Krst je egzistencija, patnja života i promene putem koje menjamo naše agregatno stanje, da se tako izrazim. U dubljem smislu krst je simbol univerzalnog života, dok u svojoj egipatskoj verziji označava večni život i polni organ boginje Izide. U Marseljskom špilu oblik krsta se pojavljuje na kartama Papesa (na njenim grudima), Sud (na trubi anđela), Car (krst načinjen nogama i krst na vrhu žezla), Carica (vrh žezla), Obešeni (načinjen nogama), te na kraju trostruki krst štapa koji drži Papa. Na samoj karti Svet krst nije prisutan, ali je imanentan. Zapravo, u vencu oblika vesike, kojim je uokvirena središnja ženska figura, imamo dva crvena poveza u obliku X, gornji i donji, što ukazuje na zaokruženost procesa, na postignuto savršenstvo. Prisustvo krsta na ovim kartama nagoveštava njihov značaj u simbolizmu procesa dobijanja ugaonog kamena alhemičara. Međutim, krst kao simbol ugaonog kamena ukazuje na osnovu hrama, a taj hram vidljiv je u dnu Krolijevog dizajna ove karte. Uostalom, krstasta osnova katedrala, na šta ukazuje Fulkaneli, ukazuje na ideju o kamenu na kome je Isus podigao svoju Crkvu. Dakle, u Krolijevom Univerzumu nema krsta, ali je zato istaknut hram. Sa druge strane, u Krolijevom špilu krst se pojavljuje kod Carice, Obešenog i na karti Umerenost kao mali grčki krstić na loncu.

Na Krolijevoj karti peti element je predstavljen ženom i zmijom (Eva i Zmija) koje su okružene sa četiri heruvima, odnosno četiri sfinge, elementa, arhanđela. U Krolijevom špilu u tu kartu umetnuto je oko pod čijim zračećim pogledom žena pleše sa zmijom. Preko ove karte Kroli poručuje: budite žena u igri sa zmijom, pred licima heruvima i pogledom Božjeg oka. Božje oko predstavljeno je najsjajnijom zvezdom na nebu, Venerom. Isto to oko u Krolijevom špilu prisutno je na karti Kula. Ta žena koja pleše sa zmijom je devica, duša sveta koja je lik univerzuma. Po Kroliju, to je prikaz svetkovanja izvršenja Velikog dela. Naposletku, Krolijeva karta prikazuje i elipsu sastavljenu od sedamdeset dva odeljka koji označavaju kvinare zodijaka, odnosno imena anđela Šemhamforaša.

Jupiter, Mantenja taroki

Karta Svet je svojevrsna mapa, bilo da kosmos shvatamo kao sveukupnost univerzuma ili arhitektonsko-simboličko savršenstvo hrama. Simbolički ova karta može biti prikazana kockom ili heksagramom. To je kosmos prikazan kao um. Svet je krst, a krst je univerzalni ključ. Ženski lik na slici u ruci drži dva štapa, odnosno sa obe ruke upravlja silinama spiralne zmije. Elifas Levi je u ovoj arkani video simbol Hermesove knjige, odnosno ključ hermetizma. Menli Palmer Hol opšti simbolizam ove arkane ocenjuje kao mikrokosmos makrokosmosa, budući da su u njoj, kako on kaže, sabrani svi agensi koji doprinose strukturi stvaranja. U prostornoj kocki karta Svet predstavlja zamišljenu tačku koja se nalazi u samom njenom središtu. To je središte kocke, odnosno centar kruga, sfere ili heksagrama te predstavlja univerzalnu svest ili sveopštu perspektivu. Osim toga, centralna pozicija arkane Svet (i slova tau) u kocki ukazuje na dodir sa mitskim središtem, a što samo po sebi znači ukidanje svetovnog vremena i prelazak na mitološko, odnosno kosmotvoračko vreme izvan vremena. U tom smislu karta Svet je simbol pupka sveta, a što je na nebesima zvezda Severnjača, astronomska atribucija koju je ovoj karti dodelio Osvald Virt.

Jedna od široko prihvaćenih asocijacija karte Svet jeste da ona predstavlja Dušu sveta. Po alhemičarima, Anima mundi, odnosno Duša sveta, jeste izraz kvintesencije, odnosno savršenog petog elementa. Ronald Deker ukazuje da je u mističnom platonizmu Duša sveta povezivana sa planetom Jupiter. On pominje da su u periodu preobražaja Rimske imperije u hrišćansko carstvo, astrolozi poimali Jupitera kao boga vere, odnosno zaštitnika nove religije. Zato je u srednjovekovnoj umetnosti Jupiter predstavljan kao monah ili sveštenik, a što bi ga pre moglo dovesti u vezu sa kartom Papa. Međutim, Duša sveta se pojavljuje i u obliku boginje Fortune, pa stoga ženski lik ove arkane može biti poistovećena i sa njom. U firentinskom Minkijate tarotu imamo kartu Fortuna predstavljenu krilatim likom koji stoji na sferi, u jednoj ruci drži krunu a u drugoj veliku strelu ili koplje. U demonskom smislu, Svet predstavlja ulazak u Pakao. Jedan od simbola ove karte je i zmija, koja u naopakoj perspektivi predstavlja čuvara paklenog praga, da povuče one koji su blizu i ne dozvoli onima koji su unutra da izađu. Kao što Elohimi stvaraju Novi Jerusalim kao nebeski grad u obliku kocke, tako Zmaj stvara Novi Vavilon u obliku kocke, u dubinama i tminama neizmernog bezdana.

Hajnrih Aldegrever (1502-1538), Fortuna

Ilustracija iz knjige Ronalda Dekera, The Esoteric Tarot

Arkana Prvosveštenik u tarotu

Hijerofant Krolijevog špila

Broj pet, po Elifasu Leviju, jeste broj religije, odnosno broj Boga (3) sjedinjen sa ženskim brojem (2). Karta pod brojem 5, Papa, odnosno Prvosveštenik, Hijerofant, u Marseljskom špilu sa Caricom deli orijentaciju ka desnoj strani, dok mu je sa Papesom zajednička trostruka kruna duhovne vlasti. Za razliku od Papese, njegova spoljašnja odora je crvena a unutrašnja plava, dok umesto knjige u levoj ruci drži štap sa trostrukim krstom. Takođe, iza njegovih leđa jasno se vide stubovi, levi tamniji i desni svetliji. Oni predstavljaju granicu između svetog i profanog te u neku ruku ukazuju na prisustvo Boga. Desnom rukom on daje znak blagoslova dvojici fratara. Znak je od posebne važnosti i predstavlja sastavni deo svešteničke uloge. Uz pomoć znakova on komunicira i prenosi posebne poruke. Znakovi su suštinski deo obreda. Između ostalog, oni služe i za pamćenje redosleda obrednih radnji, naglašavaju posebne trenutke. Zajedno sa rečima ili izrazima, znaci tvore temeljnu ritualnu infrastrukturu. 

Sa druge strane, ritual, koji vodi Prvosveštenik, jeste jedna od osnovnih metoda kolektivnog pamćenja neke zajednice. Jedan od dvojice sveštenika, onaj desni, nosi crveni ogrtač sa žutom kapuljačom i leva ruka mu je podignuta. Lik levo nosi žuti ogrtač sa crvenom kapuljačom i njegova desna ruka je, suprotno od onog desnog, usmerena ka dole. U Rečniku simbola je to objašnjeno da je jedan od te dvojice aktivan a drugi pasivan, prepušten poniznosti u kojoj odozgo prima učenje, a drugi širi to učenje. U tom smislu Papa, odnosno Prvosveštenik prenosi svoje znanje. Elifas Levi je primetio da lik Pape zauzima središnji položaj na karti čime je uravnotežen simbolizam dva struba i dvojice likova ispred njega. Tako dobijamo pentagram. Po Leviju, stubovi su nužnost ili zakon, a glave fratara su sloboda ili akcija.

Mantenja taroki

Seli Nikols kaže da Papa, poput Opsenara / Čarobnjaka, povezuje unutrašnji i spoljašnji svet, s tim što Papa to čini na svesniji i neposredniji način. Njegova uloga je, po Nikols, da učini dostupnim transcendentalni svet. Otud je on obdaren nekom vrstom moći te nazvan vidljivim licem Boga. Nikols primećuje da Papa, za razliku od Papese, ne drži knjigu, ne konsultuje zakon jer on jeste zakon. On je nepogrešiv. Papesa opšti putem intuicije i osećanja, dok je Papa taj koji uopštava i rečima izražava svoje ideje. Papa drži štap u levoj ruci, što znači, kako to Nikols tumači, da on vlada radije iz srca nego silom. I dalje, upoređujući Cara i Papu u Marseljskom špilu, Nikols ističe prikaz Cara koji smireno gleda u daljinu, dok je Papa usredsređen na dva lika ispred sebe. Tu je Papa uhvaćen u trenutku kada se obraća podređenima, odnosno kada upražnjava svoj autoritet. On je toj dvojici i otac i majka.

Po opštem mišljenju Papa predstavlja izraz verskog autoriteta, duhovne vlasti, spram Cara koji je vid političke, odnosno sekularne moći. Astrološki, to je odnos Marsa (Car) i Jupitera (Papa). Pa ipak, zajedničko im je to što obojica predstavljaju ideju Logosa i Oca. Takođe, obojica imaju svoju senku. Careva je oličena u njegovoj samovolji i svireposti, dok je Papina izraz dogmatizma i fanatizma. Nazovimo to oblicima mračnog Oca. I ukoliko se ravnamo po sinkretičkoj kabali Zlatne zore, primetićemo da staze he i vav, sa kojima poistovećujemo Cara i Papu, proizilaze iz druge sefire Drveta života – Hokmah (Mudrost) koja pripada desnom, muškom stubu. Car povezuje Hokmah sa solarnim Tifaretom, a Papa – Hokmah i jovialni Hesed.

špil Šarla VI

Vratimo se na trenutak ideji Pape kao vida Jupitera, odnosno Zevsa. Jupiter je u Srednjem veku predstavljan kao crkveni velikodostojnik, pa čak i monah. Razlog tome je činjenica da je papska titula vrhovnog sveštenika Katoličke crkve preuzeta od titule Jupiterovog prvosveštenika iz rimskog doba: pontifeks maksimus. Erhard Šon je postavio kartu Papa u devetu kuću horoskopa koja predstavlja Kuću vere. Uopšte, u Srednjem veku su pape, kardinali, sveštenici, nazivani Jupiterovom decom. Najdžel Džekson pominje rukopis Liber Introductorius, Majkla Skota, s kraja XIV veka, u kome je magijski lik Jupitera predstavljen kao crkvenjak ogrnut plaštom i sa mitrom, koji u jednoj ruci nosi knjigu a u drugoj biskupski štap. Tako lik ove karte dobija značenje tumača ili predstavnika svega onog nevidljivog, duhovnog. Ova karta je, u skladu sa egiptozofskom teorijom Kur de Žeblena, preimenovana u poznom XVIII veku u Prvosveštenika, odnosno Hijerofanta. Po Zlatnoj zori, Hijerofant je Mag večnih bogova te označava božansku mudrost. U starozavetnoj vizuri Prvosveštenik bi mogao predstavljati lik Melhizedeka, jerusalimskog kralja mira. Genonovski gledano, lik Melhizedeka odgovara drevnoj tituli kralja sveta, koji je nosioc trostruke uloge: prvosveštenika, proroka i kralja, dakle svojstva potpuno skladna mitskoj ideji Jupitera / Zevsa / Odina. On posreduje, on vidi, on vlada. To su svojstva besmrtnosti, a što se uklapa u značenje broja 5 kojim je ova karta označena.

Marseljski špil

Po Zlatnoj zori, karta Prvosveštenik astrološki pripada znaku Bika čiji je vladar Venera. Kroli je na ovu kartu dodao slonove, koji okružuju Hijerofantov tron, kako bi naglasio zemaljsku prirodu znaka Bika. Kada malo bolje pogledamo vidimo da kod Krolija on zapravo sedi na Biku, okružen sa četiri heruvima kojih nema na hijerofantskoj karti u Marseljskom špilu, uostalom kao ni slonova, naravno. Hijerofanta, u svojstvu inicijatora, Kroli naziva Tumačem Misterija ispred kojeg je projektovan heksagram, kao simbol makrokosmosa, dok je na njegovim grudima predstavljen pentagram sa dečjom figurom unutra (simbol mikrokosmosa). To je Dete Horus, odnosno zakon njegovog eona. I tu negde, unutar heksagrama nalazi se obrnuti pentagram sa izduženim donjim krakom koji osvetljava ženu opasanu mačem, odnosno Babalon, u skladu sa doktrinom Knjige zakona. Istovremeno, ta žena koja stoji pred Hijerofantom jeste Venera, vladarka znaka Bika. Kod Krolija, na ovoj karti nema dvojice muškaraca koji primaju blagoslove, nego su blagoslovi usmereni ka svima (Krolijeva maksima: zakon je za sve). Pošto je u znaku Bika Mesec egzaltiran, kod Krolija je ideja Meseca na karti prisutna u obliku devet klinova iznad Hijerofantove glave, kao i Mesečevim srpom u levoj ruci žene koja nosi mač. Hijerofantov štap je u obliku tri kružnice, a ne tri krsta kao u Marseljskom špilu. Te kružnice predstavljaju tri eona: Izidin, Ozirisov i Horusov.

U Vejtovom špilu na naslonu Hijerofantovog trona prikazana su dva kruga sa tačkom u sredini. Taj simbol ukazuje na solarno načelo, prosvetljenje, kraj potrage, savršenstvo. Na tlu, ispred Hijerofantovih nogu, vidimo položena dva ukrštena ključa. Upravo je ovaj simbol od značaja za sadržaj ove karte, budući da ključ predstavlja inicijaciju i ekskomunikaciju, odnosno posvećivanje / uvođenje i odbacivanje. Znak blagoslova takođe može imati tu funkciju, pa je stoga svejedno drži li Prvosveštenik ključeve u ruci ili rukom simbolički oponaša ključ. Rečnik simbola kaže da vlast ključeva omogućuje svezivanje i razvezivanje, a to je vlast koju je Hrist dodelio svetom Petru. U alhemiji to je vlast nad koagulacijom i disolucijom. Na papinskim grbovima tu svezivanja i razvezivanja prikazuju dva ključa, zlatni i srebrni, koji su nekada bili amblem rimskog boga Janusa. Kako podseća Rečnik simbola, Janusovi ključevi otvaraju i solsticijska vrata, tj stupanje u uzlaznu i silaznu fazu godišnjeg ciklusa. Janus je smatran i vodičem duša. Zato taj bog ima dvostruko lice, jedno okrenuto zemlji, drugo nebu. Štapom u desnoj ruci i ključem u levoj on čuva sva vrata i upravlja svim putovima.

Keri Jejl Viskonti Sforca tarot - vera

U Pierpont Morgan Bergamo špilu Papa u levoj ruci drži štap dok desnom daje znak blagoslova. Nema sporednih likova. U Mantenja tarokiju Papa u desnoj ruci drži ključeve, dok levu naslanja na veliku zatvorenu knjigu. Sedi na tronu koji drže četiri magarca i nema sporednih ljudskih likova. U špilu Šarla VI, Papa je prikazan više sa njegovog levog profila neko direktno. Takođe, desnom drži velike ključeve dok mu je leva položena na zatvorenu knjigu. Pored njega sede dva crkvenjaka. Eteja na karti broj 5 postavlja sunce kako dominira nad oblacima i dodaje odrednice: ideal i mudrost te astrološki znak Ovna. U Keri Jejl Viskonti Sforca špilu uopšte nije prikazan papski lik nego je peta karta u nizu prikazana ženskim likom ispod čijeg se prestola nalazi krunisani muški lik u položaju potčinjenosti. Ta karta je poistovećena sa verom i nosi taj naziv. Glavni lik na ovoj karti u levoj ruci drži veliki štap sa krstom na vrhu dok desnom ističe podignut kažiprst. Ronald Deker ovu arkanu povezuje sa simbolikom krsta i pentagrama, koji u hristijanizovanoj varijanti predstavlja simbol Svetog Duha. Oba simbola označavaju kvintesenciju, vladavinu Duha nad četiri elementa, odnosno njihovo usklađivanje u harmonijsko i organsko jedinstvo, što se poklapa sa brojem ove karte.

Načelno, hijerofantska arkana predstavlja duhovni autoritet, misteriju, opšte sećanje. Sveštenik, odnosno Prvosveštenik, jeste čuvar tradicije, čuvar kulta, čuvar svete tajne, religije, tumač nevidljivog, vodič duša. U tom smislu on je oličenje sećanja, odnosno znanja što ga čini učiteljskom figurom. Takođe, ova karta predstavlja psihički život, unutrašnje čuvstvo. Simbolički, karta Hijerofant predstavlja mikrokosmos, zvezdu pentagrama. Hijerofantova suštinska moć od davnina je opštenje sa svetom duhova, sa nevidljivim. On nevidljivo čini vidljivim i prisutnim. Isto tako, što nije nevažno, Hijerofant je egzorcista. Upravo je egzorcizam ono što svaku religiju približava magiji. U mračnijoj perspektivi ova karta predstavlja Minotaura, čudovište i glavno iskušenje lavirinta. U negativnom aspektu ona ukazuje na dogmatizam, fanatizam, fundamentalizam, ideološku indoktrinaciju, demagogiju, klerikalizam. U tome prepoznajemo gnostičko učenje o zlom vladaru ovog sveta, demijurgu, čiji je Hijerofant služitelj, a koji putem religijske zaslepljenosti i krutog moralizma drži ljude u stanju pokornosti. Izopačenost ljudi izražena ovom kartom jeste u tome što oni čuju glasove koje tumače kao da dolaze od Boga. Oni su na specifičan način zaposednuti i sebe vide kao Božje sluge. Veruju da ih vodi Sveti duh ili bilo koji božanski oblik sa kojim se oni poistovećuju ili u koga veruju. Oni su uvereni u svoju odabranost te se mogu pojaviti u ulozi vođe kakvog kulta ili sekte.

Vejtov špil

Arkana Car u tarotu

Car iz špila Šarla VI

Car nosi broj 4. To je broj celine, materijalne ravni, projekcije, poseda, stabilnosti, čvrstine, ostvarenja, stvarnosti, odnosno zakon, red, kvadrat, krst. U vezi je sa brojem 10 (arkana Točak sreće) kao zbir prva četiri broja: 1+2+3+4. Po Elifasu Leviju, 4 je broj sile. U nekom osnovnom smislu Car je civilizator, tvorac i održavaoc carstva, autoritet velikog kultivisanja, rata ali i gradnje. U kosmičkom smislu Car je simbol Logosa. Takođe, Car je i načelo Oca, dominantne muške figure. Seli Nikols Cara opisuje kao faktor koji sređuje naše misli i energije, povezujući ih sa stvarnošću. U istorijskom smislu uzor lika prikazanog na karti Car mogao bi biti Aleksandar Veliki, čiji je prikaz, po Agripi, talismanska slika moći, suverenosti i autoriteta. Ta predstava ima svoje egipatske uzore budući da je Aleksandar bio opisivan kao Amonov sin, tj Jupiter-Amonov sin u ulozi vladara sveta te je često prikazivan sa rogovima ovna, životinje boga Amona. U srednjovekovnoj ikonografiji, Car predstavlja sekularnu vlast koja se nalazi u nekoj vrsti podudarnosti i suprotnosti verskoj, odnosno papskoj vlasti, što stvara naboj između Pape i Cara, kako u stvarnom istorijskom smislu, tako i u odnosu te dve karte.

Keri Jejl Viskonti Sforca špil

U špilu Keri Jejl Viskonti Sforca iz XV veka, Car nas gleda pravo dok sedi na stepenastom tronu ukrštenih nogu, što ukazuje na usmeravanje energije. Upravo taj detalj ukrštenih nogu on deli sa Obešenim čovekom, ali u suprotnim pravcima. Druga poveznica Cara i Obešenog jeste što je Car predstava moći, a Obešeni bespomoćnosti. U uglovima oko carske figure, stoje četvoro njegovih slugu. To je izraz učvršćenog položaja. Pomoćni lik u donjem desnom uglu drži njegovu krunu. Crni orao se nalazi poviše njegove glave. U svojoj desnoj ruci drži žezlo, o čijem sam simbolizmu dao osnovne natuknice u odeljku o Carici, dok mu je leva slobodna, odnosno prazna, što izdaleka podseća na detalj iz Krolijeve „Knjige zakona“ („zdrobio sam univerzum“). To znači da je posao završen, neprijatelji su pobeđeni. Car iz špila posvećenog francuskom kralju Šarlu VI sedi na tronu usmeren ka levo. U desnoj ruci drži žezlo a u levoj kuglu. Noge su mu blago prekrštene. Pored njega kleče dvoje slugu sa prekrštenim rukama preko grudi (znak uskrsnuća).

Marseljski tarot

U Marseljskom špilu Cara zatičemo kako stoji naslonjen na tron, prekrštenih nogu, desna preko leve. Prekrštene noge ukazuju na odbrambeni položaj od štetnih uticaja (tzv zaključana aura), ali i na pozu održanja energije. Usmeren je potpuno ka levoj strani i gleda pravo ispred, držeći žezlo u desnoj ruci, dok je levu oslovnio na pojas. Taj stav ukazuje na posedovanje moći, vlasti, autoriteta i rešenosti da se isti brane. Car je zemaljska imitacija Boga: Car na Zemlji a Bog na Nebu, te u tom smislu oličava zemaljsku hijerarhiju vlasti i moć. Njegove grudi krasi zeleni ukras koji visi na žutoj ogrlici. Pozadina je plava u kontrastu sa crvenkasto-narandžastom zemljom. On ne nosi mač, već samo žezlo sa krstom na vrhu, što ukazuje na njegovo posredništvo između neba i zemlje. On je moćan, pa ipak, njegov položaj u Marseljskom špilu nije strog, nego više nekako opušten. Štit mu nehajno stoji na tlu naslonjen iza njegovih nogu. On ne strahuje za svoj položaj i ne muče ga brige. U njegovom carstvu je sve u najboljem mogućem redu. To je vladar koji kao da je uhvaćen u trenutku dokolice ili odmora. Seli Nikols kaže da je marseljski Car neformalno predstavljen kako stoji na zemlji, u polju akcije. On je neposredni vođa, intimno povezan sa ljudima. Ono što je veoma zanimljivo, Car u Marseljskom špilu ne nosi krunu nego šlem, što ukazuje da mu je bliža akcija i vojevanje. To je vladar u stalnom pokretu. Nikols primećuje da se ruke marseljskog Cara međusobno razlikuju. Onom jačom i većom, desnicom, on drži žezlo, dok slabijom i manjom levom drži pojas. To znači da je često u prilici da zamahuje mačem.

Vivil špil

Po astrološkom sistemu atribucija Hermetičkog Reda Zlatne Zore, ovom kartom vlada Ovan, a što Cara dovodi u vezu sa zlatom, odnosno zlatnim runom, za koje alhemičar Fulkaneli kaže da predstavlja naziv za materiju koja je pripremljena za Delo kao konačni rezultat. Fulkaneli navodi Pernetija i kaže da adepti svoj čelik izvlače iz stomaka Arijesa (Ovna, odnosno zlata), a taj čelik nazivaju i magnet. Magnet služi za privlačenje nebeskih uticaja radi njihovog prenošenja na zemaljski plan. Setimo se stiha iz „Knjige zakona”: „od zlata kuj čelik“. Osim toga imajmo na umu i sledeće: Car je i Jagnje, prisutno u Krolijevoj verziji karte, čijom se krvlju (krv zlata), kupanjem u njoj, regenerišu oni blagosloveni. Kroli u ovoj karti vidi ideju o vlasti i ideju o alhemijskom načelu Sumpora.

Osvald Virt u Caru vidi otelovljenu aktivnu moć, unutrašnju vatru, odnosno, poput Krolija, Sumpor alhemičara. To sve lik Cara predstavlja aktivnom crvenom bojom. Po Juliusu Evoli, prioritet crvene boje i vatre ukazuje na kraljevske misterije i magijsku tradiciju u najvišem smislu. Za van Rijnberka, Car predstavlja nadmoć inteligencije u svetovnom i materijalnom redu, uspeh, moć, vlast itd. Car je oličenje moći i veličine. On je vlast, ali predstavlja i nasilje koje vlast vrši. Ako je Carica država, Car je državnik. Predstavlja zaštitu ali i vladavinu razuma. Tu nije reč samo o fizičkoj zaštiti, nego i mentalnoj, jer Car predstavlja načelo klasifikacije utisaka, racionalnog procesa koje štiti svest i daje joj orijentire. Car uvodi red u vrenje mentalnih slika koji proizilaze iz Carice. Priroda Cara je solarno marcijalna čime se naglašava načelo imperije, njeni dometi, mudrost, sveobuhvatnost, univerzalnost i zrakasto širenje iz jednog centra apsolutne političke, ekonomske i kultne moći. Artur E. Vejt kaže da se tajna ove karte zove još i Kockasti kamen koji predstavlja vladu, zaštitu, stvaralački i inteligentan rad, postojanost, stabilnost, tradiciju, autoritet, ali i tiraniju, apsolutizam. Virtov Car sedi na kockastom tronu koji predstavlja materijalni svet i njegova četiri elementa (vladar četiri strane sveta). I dalje, prisutnost kocke ukazuje na njegovu mudrost i moralno savršenstvo. Ta kocka jeste, po Fulkaneliju, simbol mineralne kvintesencije, Izidino kockasto prestolje, kamen mudrosti i kamen temeljac.

Pierpont Morgan Bergamo špil

Kakve veze velika boginja ima sa Carem? U starim carstvima i kraljevstvima Mediterana i Bliskog istoka, novi vladar je obezbeđivao svoj legitimitet tako što bi bio prihvaćen od strane sveštenice velike boginje, u njenom hramu, a ta boginja je upravo ona čiji je kosmički simbol zvezda Danica, odnosno Venera: Inana, Ištar, Astarta, Afrodita... Otud je Car onaj ko se u bibliji pominje kao Helel ben Šahar, odnosno Sin zore, sin jutarnje zvezde, što je u hrišćanskoj mitologiji poprimilo oblik Lucifera. Time otkrivamo da je u drevnom paganskom ključu Prvosveštenica igrala ulogu autoriteta koji potvrđuje i legitimiše položaj Cara, kao što je u hrišćanskoj Evropi tu ulogu igrao Papa. Mistični naziv ove karte, po Zlatnoj zori, nosi naziv Sin zore, što se može odnositi na ezoterijsko zvanje drevnih kraljeva i vladara na Bliskom istoku. Oni su mogli biti proglašeni vladarima jedino ukoliko za to imaju blagoslov prvosveštenice Ištar, Inane, Astarte, Afrodite. U krajnjoj liniji Car iz tarota je Lucifer.

Trouglovi koje Car u Marseljskom tarotu ima na glavi, po Vejtu, predstavljaju univerzalni suverenitet. Robert O'Nil u pozadini Vejtove verzije karte Car prepoznaje drugu reku Rajskog vrta. Daniel Gunter, u knjizi „Inicijacija u Eon Deteta“, kaže da je u Krolijevoj vizionarskoj knjizi „Vizija i glas“ prikazano uništenje Krsta Patnje (prestola hrišćanskog Mesije) i razaranje Imena Jehova koje je pečatilo utvrđenje. Kako je objasnio Gunter, kubni kamen o koga je ime Jehova razbijeno, ima 6 strana sa 12 linija i 8 vrhova, čiji je ukupni zbir 26 te predstavlja ravnotežua elemenata u Tetragramatonu. Ali i više od ovoga, Kubni Kamen je Carev Presto. Carev presto koji Gunter pominje je onaj na koji je posađena figura vladara u prikazu tarot karte Car. U „Viziji i glasu“ Kroli kaže: „Zapečatite knjigu pečatima Skrivenih Zvezda: jer tokovi Reka su se spojili i Ime Hebreja je razbijeno u hiljadu komada (o Kockasti kamen).“ Reke koje se ovde pominju su četiri rajske reke o čemu Gunter kaže da je prema dogmatskoj kabali zapadnog misticizma, reka Naher bila opisana kako iz rajskog vrta otiče u sefiru Daat koja predstavlja znanje, a koja se tretira kao lažna sefira. Iz Daata, ona se deli na četiri toka: Pison (vatra) koja se uliva u sefiru Geburah (Strogost, Mars), Gihon (voda) se uliva u Hesed (Milosrđe, Jupiter), Hidikel (vazduh) u Tifaret (Lepota, Sunce) i Frat (odnosno Eufrat, zemlja) u Malkut (Kraljevstvo, Zemlja). Bog je nakon Adamovog pada postavio četiri slova IHVH između opustošenog Rajskog vrta i više božanske trijade predstavljene sefirama Hokmah (Mudrost), Binah (Razumevanje) i Keter (Kruna). Tako je tih četiri pomenutih reka formiralo krst na kome je drugi Adam, odnosno Hrist, Mesija – razapet.

Krolijev špil

Na Carevom štitu, kao i u slučaju Carice, nalazi se orao. U slučaju Carice taj orao označava imaginacijsku jasnovidost, dok je kod Cara reč o oštroumnosti, ali to nije sve. Naime, orao je ptica izvanrednog vida, pa otud Car i Carica imaju vanredan uvid, što predstavlja solarno svojstvo. Upoređujući dva orla sa štitova carskog para u Marseljskom špilu, Seli Nikols primećuje da su krila Caričinog orla raširena na gore, kao da će poleteti, dok su krila Carevog orla nalik predstavama anđeoskih krila a što podseća na oblik Caričinog prestola. Tako možemo zaključiti da su Car i Carica u međusobnom odnosu koji može biti predstavljen istočnjačkim simbolom za jin i jang, s tim što ulogu muškog načela kod Carice ima orao na njenom štitu, dok je žensko načelo kod Cara predstavljeno ženskim orlom na njegovom štitu.

Elifas Levi smatra da ova karta simbolizuje tetragramaton i odgovara magijskim operacijama zazivanja elemenata. Za Pola Fostera Kejsa, Car je simbol Velikog arhitekte univerzuma i konstitutivne moći. Menli Palmer Hol u ovoj arkani prepoznaje veliko božanstvo koje su pitagorejci poštovali u obliku tetrade. Hol primećuje da njegovi simboli ukazuju da je Car zapravo demijurg. Po sistemu Zlatne zore Car je povezan sa hebrejskim slovom he, dok je u francuskom sistemu povezan sa slovom dalet. Alister Kroli Caru dodeljuje slovo cadi, odnosno, stazi cadi dodelio je kartu Car, dok je kartu Zvezda povezao sa hebrejskim slovom he. Takođe, važno je naglasiti još nešto. Kako je, po Zlatnoj zori, slovo he atribut karte Car, a tom slovu odgovara znak Ovna, otud moramo razmotriti još neke činjenice. Kod Egipćana Ovan je prikazan kao jagnje krunisano krugom, poistovećivano sa bogom Amonom, kome je pripisivano načelo vladavine, a što se sasvim lepo slaže sa duhom karte Car. Krug je arhetip krune i označava savršenstvo, budući da krug predstavlja projekciju tačke, koja je takođe simbol savršenstva. Kružnost u tom smislu označava nebo, odnosno nebeski uticaj i nebeski izvor legitimiteta. Za krunu se u Rečniku simbola kaže da ona ne predstavlja samo vrednosti glave osobe na koju je posađena, nego i vrednosti svega onoga što nadvisuje tu glavu. Kruna je znak moći i svetlosti. Zato su u Egiptu krune mogli nositi samo vladari i bogovi.

Vejtov špil

Akađani su sazvežđe Ovna poistovećivali sa obrednom žrtvom. Dakle, ovde imamo žrtveno jagnje, što podseća na mesijanski motiv kasnije upotrebljen u hrišćanstvu da označi Hrista kao žrtveno jagnje koje na sebi nosi grehe čitavog čovečanstva: „Evo Jagnjeta Božjeg koje odnosi greh sveta!“ (Jovan, 1:29) / „Jagnje zaklano dostojno je da primi moć i bogatstvo i mudrost i snagu i čast i slavu i blagoslov.“ (Apokalipsa, 5:12). I tu je takođe prisutna poveznica vladara sa obrednom žrtvom, bilo da je on lično u ulozi onog ko žrtvuje ili je sam žrtvovan. Hrist je istovremeno i kralj i obredna žrtva. U eshatološkom smislu karta Car prikazuje Hrista u ulozi vladara. U grčkoj mitologiji, ovo sazvežđe predstavlja ovna sa zlatnim runom koje je poklon boga Hermesa beguncima Friksu i Heli. Kada je stigao u Kolhidu, Friks je žrtvovao ovna bogu Zevsu, a njegovo runo obešeno je u Marsovom gaju odakle ga je kasnije uzeo Jason. Po Ptolomeju, zvezde na glavi Ovna imaju prirodu Marsa i Saturna, one u njegovim ustima slično Merkuru, a one u zadnjoj nozi poput Marsa, te one sa repa kao Venera. Najsjajnija zvezda sazvežđa Ovan je Hamal čiji je simbolični naziv „smrtna rana“, a koja, prema Ptolomeju, ima prirodu Marsa i Saturna te uzrokuje nasilnost, okrutnost i zločin. Drevni vladari, kao i vladari tzv primitivnih zajednica, predstavljaju načelo besmrtnosti među ljudima. Faraon je predstavljao boga Ra u ljudskom, smrtnom obliku. Ono što je besmrtno u faraonu jeste njegov „Ra“ kvalitet. Faraon je stoga obožavan kao nosilac načela Ra a ne kao konkretan čovek. Vladar kao nosilac božanske prirode često je svojim životom jemčio funkcionisanje sveta i blagostanje svog naroda. Karta Car, budući da astrološki predstavlja znak Ovna, označava i demonsku Kuću razvrata. U tom smislu, Car predstavlja onaj tip okultne zaposednutosti koja se ispoljava kroz pojavu sumanutih vođa.

skica O.O. Spera