Sunday, January 14, 2018

Magični kvadrati - kameja Meseca

Magični kvadrati, odnosno kameje, predstavljaju geometrijsko-numerički izraz ezoteričnih priroda tradicionalno pripisanih planetama, a to su Saturn, Jupiter, Mars, Venera, Merkur, kao i Sunce i Mesec, koji su u drevnim astro-magijskim i religijskim doktrinama imale status planeta. Svaka od njih predstavlja univerzum iz perspektive određene planetarne prirode. Na primer, priroda Saturna predstavljena je kvadratom od devet polja označenih brojevima, poređanih u tri reda i tri kolone, tako da zbir brojeva svake kolone i svakog reda, kao i zbir dijagonala uvek bude isti (u tom slučaju 15). I tako za svaku planetarnu prirodu. Obično se kameje koriste za iscrtavanje sigila koji imaju svoju upotrebu u magijskim operacijama ili za izradu za talismana. O tome ima mnogo podataka na internetu i literaturi, pa se time ne bih ovde bavio, nego ću ukratko preći preko poznatih stvari a zadržaću se na onome što nije očigledno.
Shema 1 - planetarni kvadrati - kameje
Najveći broj Saturnove kameje je 9, što označava stazu slova tet na dijagramu Drveta života i tarot arkanu Strast/Snaga. Ujedno, to ukazuje na domet Saturnove kameje izraženo u terminima kabale. U svom delokrugu ona predstavlja univerzum do nivoa uravnoteženja Levog i Desnog stuba Drveta života, odnosno marcijalnog Geburaha i jovialnog Heseda, a što je izraženo upravo stazom slova tet

Sledeća u nizu, kameja Jupitera, sadrži sve brojeve do broja 16, a pojedinačno to je slovo jod, čija je vrednost 10. Jod je slovo staze koja povezuje Hesed sa solarnim Tifaretom, središnjom sefirom Drveta života. U tarotu, slovu jod odgovara karta Pustinjak. 

Kameja Marsa završava se brojem 25, dok je slovo sa najvećom brojčanom vrednošću koje ona sadrži kap - 20. Staza kap povezuje Hesed sa venuzijanskim Necahom. U tarotu to je karta Točak sreće. 

Dalje, najveći broj Kameje Sunca je 36, odnosno slovo lamed - 30. Lamedu pripada staza koja povezuje Geburah i Tifaret, i tarot arkana Pravda/Ravnoteža. 

Kameja Venere završava se brojem 49, dakle slovo mem - 40, odnosno karta Obešeni čovek, staza koja povezuje Geburah sa merkurovskim Hodom. 

Najveći broj Merkurove kameje je 64, odnosno slovo samek - 60, karta Veština/Umerenost, staza koja povezuje Tifaret i lunarni Jesod.

I poslednja u nizu, kameja Meseca, završava brojem 81, što daje slovo peh - 80, karta Kula, odnosno staza koja povezuje Necah i Hod. 

I ukratko da sumiram, kameja Saturna dopire do Marsa, kameja Jupitera do Sunca, kameja Marsa do Venere, kameja Sunca do Sunca, kameja Venere do Merkura, kameja Merkura do Meseca, dok kameja Meseca završava iznad same sebe, ali nema domet do Zemlje. U tarot simbolizmu, Kameja Saturna određena je kartom Strast/Snaga, kameja Jupitera Pustinjakom, kameja Marsa Točkom sreće, kameja Sunca Pravdom/Ravnotežom, kameja Venere Obešenim čovekom, kameja Merkura Veštinom/Umerenošću, a kameja Meseca Kulom. Ono što je očigledno, jeste da sistem kameja ne sadrži brojeve koji su ekvivalentni stazama / arkanama nižim od slova peh

Sada očekujem od čitaoca da upotrebi moć imaginacije kako bi mogao pratiti moje dalje izlaganje. U trodimenzionalnoj predstavi, čitava shema kameja je poput zigurata od sedam spratova koji odgovaraju po jednoj planeti. Svako polje sadržano u kamejama može biti predstavljeno kao posebna soba, što znači da univerzum sedam planeta sadrži 280 soba, odnosno po 10 soba za svaku mesečevu fazu, kojih ima 28. Tako uticaj sedam planeta biva podeljen na po deset jedinica za svaki lunarni dan. Na priloženoj shemi 2, vidimo kako mesečeve faze korespondiraju sa mikrokosmosom. Prva faza punjenja Meseca, odnosno novi Mesec pa do polovine, počinje od temena (čakra sahasrara) i zaključno sa osmom fazom dolazi do srca (čakra anahata). Druga faza punjenja, od polovine do uštapa, počinje od srca i zaključno sa fazom 15 dolazi do nivoa čakre muladare. Treća faza, odnosno opadanje, od muladare penje se naviše do faze 22, odnosno srca - anahate. Četvrta  i završna faza dolazi nazad do temena glave, odnosno čakre sahasrara. Kabalistički, mlada mesečina u punjenju, izvire iz Ketera, i kako raste, ide levom stranom čoveka (na dijagramu Drveta života to je Desni stub), da bi se pri uštapu, mikrokosmička lunarna putanja našla u sefiri Malkut. Opadanje Meseca predstavlja uzdizanje desnom stranom čoveka (Levi stub). To veoma podseća na meditaciju kruženja svetlosne struje koja predstavlja korak dalje nakon vežbe Srednjeg stuba, datog u kurikulumu Zlatne zore. Ovde uviđamo značajnu kosmičku simboliku izraženu dijagramom Drveta života, na kome Levi i Desni stub, kao elementi Drveta spoznaje dobra i zla, predstavljaju Mesec u opadanju, odnosno u punjenju. U tom smislu Levi stub (desna strana čoveka) je opadajući Mesec, odnosno sila koja ide odozdo ka gore, dok je Desni stub (leva strana čoveka) - Mesec u rastu, odnosno sila koja ide odozgo ka dole. Tako na osnovu lunarne faze možemo biti svesni gde se tačno na našoj mikrokosmičkoj mapi nalazi Mesec. Sada je jasno zašto je pun Mesec povezan sa fenomenom likantropije, jer se uštap poklapa sa čakrom muladarom
Shema 2 - mikrokosmička putanja Mesečevih faza
Razlog zbog kojeg sam napravio digresiju sa Mesečevim fazama i njihovom mikrokosmičkom orbitom leži u mojoj nameri da osvetlim još neke aspekte prirode planetarnih kameja, počevši od najveće, lunarne kameje. Obratite sada pažnju na nju u shemi 1. U njenom središtu je broj 41, koji predstavlja oblik ekspanzije broja 5, koji se nalazi u centru Saturnove kameje. Dakle, u središtu ove dve kameje imamo pentagram. Broj 41 jeste mem-alef, odnosno Obešeni čovek i Luda. Kombinacija njihovog značenja je dvojaka. To su dva majčinska slova kabale te označavaju elemente Vodu i Vazduh. Tako u tome možemo videti duh nad primordijalnim vodama, odraz duha u ogledalu vode, refleksiju najviše mudrosti ali i odraz ludila, vode zaborava. U lunarnoj kameji, iznad broja 41 nalazi se njen najveći broj - 81, a tik središta smešten je ulazni broj kameje - 1. Ulaz, izlaz i centar lunarne kameje su praktično jedan do drugoga. Takođe, čitava ta kolona brojeva u sebi sadrži broj jedan, odnosno slovo alef, (čiji hebrejski glif označava simbolizam dvostrukosti i podseća na oznaku za procente % ili slovo N). Ta središnja kolona predstavlja vertikalni krak lunarnog krsta i deli kameju na dve jednake polovine - levu i desnu, što odgovara dvema osnovnim fazama Mesečevog ciklusa. Svi brojevi desno od te osnovne ose pripadaju fazama opadanja, dok ovi levo označavaju period punjenja. Horizontalni krak tog krsta deli brojeve lunarne kameje na gorenje i donje: gornje - kada je Mesečev disk većim delom svoje površine pod senkom, bilo da raste ili opada, i donje - kada je Mesečev disk većim delom svoje površine osvetljen. Donji desni kvadrant lunarne kameje jeste Mesec u opadanju nakon uštapa do polovine (faze od 15 do 22) i ima prirodu vatrenog elementa. Gornji desni kvadrant označava faze od 22 do 28, od polovine do mladine te ima prirodu vodenog elementa. Gornji levi kvadrat jeste mladina u punjenju do prve polovine (faze 1 do 8), vazdušni element. Donji levi kvadrat je od prve polovine do uštapa (faze 8 do 15). Kao što vidimo, tok lunarnih faza u kameji Meseca ima smer nasuprot kretanja kazaljke na satu.

Primetićemo da su svi brojevi centralnog krsta lunarne kameje neparni i mogu biti svedeni na proste brojeve čime dobijamo sledeći niz: 384951627, što jeste niz brojeva od 1 do 9, samo u drugačijem redosledu. Njihov zbir daje broj 45, što istovremeno predstavlja i zbir svih brojeva kameje Saturna. Time dolazimo do još jedne podudarnosti između kvadrata Saturna i Meseca, prve i poslednje kameje. Lunarni krst stoga ima zbir 90, izraženo prostim brojevima, dok njihova puna vrednost iznosi 369, odnosno 738, kada saberemo vrednost oba kraka krsta. U osnovi svih tih brojeva nalazi se kabalistički broj lunarne sfere - 9. Broj 369 je vrednost imena mesečevog duha - Hasmodaja. 

Obratite sada pažnju na donji desni deo kameje Meseca, fokusirajući se na oblik koji obrazuju sledećih pet brojeva: 53, 3, 43, 75, 35. Na istom položaju u preostala tri kvadranta videćete da neparni brojevi zauzimaju isti takav položaj u L obliku. To je, primetićete ugao od 90 stepeni. Dakle, imamo krst formiran od neparnih brojeva, a onda i četiri L, takođe formirana od neparnih brojeva, a što asocira na srpski simbol krsta sa četiri ocila. Međutim, tu ima još jedan detalj, jer su četiri broja u samim uglovima lunarne kameje takođe neparni. Sada slika rasporeda svih neparnih brojeva u lunarnom kvadratu daje krst sa polumesecom i zvezdom u svakom kvadrantu. To podseća na tradicionalni Mesečev pečat, ali daje drugačiju perspektivu.
Takođe, ono što je karakteristično za lunarnu kameju jeste da dijagonala brojeva koja ide od donjeg levog ugla ka gornjem desnom, izražena u prostim brojevima daje niz od devet petica. To je dijagonala petice. Nasuprot njoj je dijagonala od 1 do 9, naravno, izraženo prostim brojevima. Broj pet koji se ovde pojavljuje povezan je sa prirodom Geburaha, odnosno Marsa, a što ima veze sa snagom. U kabali, bog Meseca je Snažni, Svemoćni, Šadaj, bog života. Ime lunarne sefire na Drvetu života je Jesod, što se prevodi kao temelj. Mesec je stoga temelj čitave konstrukcije Drveta, a što podseća na antičkog Atlasa ili egipatskog boga Šu koji pridržava nebo (vidi znak Theoricus stepena Zlatne zore).
Vidi slično: Mesec, zvezde i mikrokosmos

Sunday, January 7, 2018

Mračna persona

Mračna persona u ovom tekstu nije shvaćena kao psihološki već pre svega kao magijski entitet. To znači da ću o tom fenomenu ovde govoriti sa stajališta iskustva a ne umovanja. O tom iskustvu sada mogu da govorim, jer to vreme je odavno prošlo. Konstelacije koje su formirale događaj koji ću opisati odavno su iščilele tako da ne mogu uticati ni na moju prošlost niti na budućnost. Nakon svega, srećan sam što sam još uvek živ, pri zdravoj pameti i što mi je, kao utešna nagrada, dozvoljeno da pišem na ovom blogu. 

Pre više od dvedeset godina, posredstvom jednog čoveka, meni je dostavljen neobičan predmet. U žargonu bi se reklo predmet moći. Tada sam bio mlad, ljubopitljiv, naivan, ali i skeptičan. Čovek koji je poslužio kao kanal da do mene dopre uticaj određene moći, tokom predavanja tog predmeta u moje ruke, rekao je da to nije običan nož te da je pripadao jednom izopačenom, ali veoma moćnom čoveku koji je tim nožem počinio nebrojena ritualna ubistva. Svi ti zločini bili su u službi zazivanja demonskih sila. Pre nego što nastavim dalje sa pripovedanjem, zanimaće vas otkud ja u jednoj takvoj situaciji? Na žalost, tu ću morati da vas razočaram, jer nemam načina niti volje da to objašnjavam, ali osećam da bi čitaoci mogli izraziti skepsu prema celoj ovoj priči. Ili ja izmišljam, ili je neko manipulisao sa mnom. Moram priznati da i nakon malo više od dve decenije i ja sam imam slična pitanja i sumnje. Jesam li ja sve to umislio? I da li je neko zaista manipulisao sa mnom? Više ne mogu biti siguran da li se to zaista desilo, ali znam šta sam zapisao u mom dnevniku iz tog vremena, a ovaj tekst je parafraza mog izvornog zapisa.

Dakle, čovek mi je, predajući mi taj zlokobni nož, naglasio da je u pitanju ozbiljan test moje ličnosti i discipline te bi moj zadatak bio čuvanje noža i ništa više. Bio je sav umotan u nekakav kanap, ali mu je vrh oštrice bio izložen, kao i balčak. Rekao mi je da je nož pripadao čoveku koji je bio posvećen mračnim silama te da je nabijen strašnom i zlokobnom energijom. Izričito mi je naglasio da je taj predmet kod mene samo u svrhu posmatranja i čuvanja i da nipošto ne smem da odvežem kanap kojim je mračna energija noža na neki način svezana, niti da na bilo koji način koristim nož. Ukazao mi je na poseban oblik koji su zaista jedinstveni čvorovi formirali. U pitanju je bio svojevrsni pečat kojim je nož zapečaćen. I naravno, kao što možete pretpostaviti, moja mladost, ludost i glupost su prekršili ta pravila. U početku sam ga samo držao u ruci i već nakon kratkog vremena obuzela me je snažna strast da skinem kanape te da povereni mi predmet sagledam u celosti. Kako me je ipak bilo strah, ne od noža, spram čije moći sam suprotstavio moju poslovičnu sumnjičavost, nego od čoveka koji mi je nož poverio, neko vreme sam se uzdržavao. No, iskušenje je bilo preveliko. Moje mentalne psine našle su izgovor koji bi konačno razoružao sve ograde i ohrabrile me da učinim tačno ono što je moje srce htelo. Pomislio sam kako su reči upozorenja i date instrukcije samo trik te da se od mene zapravo očekuje da uradim suprotno. Uostalom, zašto mi je poveren takav predmet samo da ga povremeno posmatram zavezanog, malo držim u ruci a onda odložim u fijoku? Besmislica! Novac je da se troši a moć je da se koristi! - Urlali su moji unutrašnji glasovi. Ukratko, kako nisam bio sposoban da raspertlam složene čvorove, ja sam skalpelom presekao slojeve kanapa a nož je turobno zasjajio pred mojim očima. Njegova starost bila je očigledna, ali to mu je davalo poseban oreol. Bio je predivan, ali veoma jednostavan, a na balčaku je bila urezana svastika. Oh, mein Gott

Te noći sam se napio, poneo nož sa sobom u noćni život, pušio travu, progutao sličicu, osećao se moćno, fantastično, okružen privlačnim društvom. Moje pijanstvo je polako prelazilo u bahatost i ludilo, vitlao sam nožem, prizivao sva moguća demonska imena koje sam znao ili sam ista automatski izmišljao, improvizovao mračne rituale samo da bih fascinirao gotičarke. Dakle, hajde što sam prekršio osnovno pravilo koje mi je tajanstveni čovek naložio, nego sam isprofanisao čitavu stvar izlažući je pogledu i dodirima nepozvanih. Međutim, unutrašnji demon mi je šaptao da upravo time činim pravu stvar. Vratio sam se kući pred zoru i zaspao sa nožem posađenim na grudima, stiskajući ga obema rukama. Odmah sam utonuo u san, i to san bez sna. Međutim, dešavanja su tada krenula...

Iz sna me je trgnula zvonjava telefona. Rekoh, ko me sada uznemirava!? Nije valjda opet onaj kreten? Tih dana me je neko uporno zivkao u sitan sat i duboko disao, pa sam i taj poziv povezao sa tom budaletinom koju nikada nisam otkrio, mada me je terorisao neko vreme. Ne ispuštajući nož iz ruku, nervozno sam ustao i podigao slušalicu. Tišina. Na moje drčno halo niko nije odgovarao. Ponovio sam to još par puta i u jednom trenutku okrenuo sam se prema krevetu i zaprepastio se videvši sebe kako ležim na leđima sa nožem na grudima. Onda se telefon ponovo oglasio a ja sam se opet probudio, ovoga puta našavši se u krevetu, naravno, sa nožem u rukama. Naglo sam okrenuo glavu prema telefonu, i dalje ležavši u krevetu, spazivši crnu nerazgovetnu priliku kako u mraku stoji pored telefona. Šok je bio potpun, istovremeno sam posmatrao sebe kako ležim na krevetu i onog drugog senovitog sebe kako stojim pored telefona. Zatvorio sam oči i probudio se, telefon je uporno zvonio. Lagano sam ustao, one mračne prilike nije bilo, zateturao se do telefona, podigao slušalicu, ali sa druge strane slušalice čulo se samo disanje. Sa jezom sam se okrenuo prema krevetu, ali krevet je bio prazan. Dobro je, pomislio sam. Spustio sam slušalicu, isključio telefon iz zida i vratio se nazad opet utonuvši u san bez sna.  
Sutradan je na prvi pogled sve bilo u redu, ali kako je dan odmicao ja više nisam bio isti. Neke strašne misli su se svom silinom sručile na mene. U kratkom roku upao sam u strašnu depresiju. Treću noć nakon toga bio sam rešen da izvršim samoubistvo. Toliko je bio jak taj čudni nevidljivi pritisak da mi je bilo nemoguće nastaviti život. Pogodilo se da te večeri bude pun mesec. Uzeo sam nož i otišao na jedno malo pusto uzvišenje iznad grada rešen da njime presečem sebi vrat. Usput sam naišao na poveći čopor pasa koji je besno lajao na mene, ali začudo nisu smeli da mi priđu. Bilo mi je sasvim svejedno. Bio sam potpuno otupeo na život, strahove i bilo kakvo uzbuđenje ili izazov koji se mogao isprečiti mojoj nameri. Sve što sam želeo bila je smrt. Uspeo sam se na brdo i stajao u tišini posmatrajući svetla grada kao da se opraštam. Stavio sam sebi nož pod grlo i za trenutak, samo za trenutak, poželeo sam da se oprostim i od sjajne mesečine koja je te večeri dijabolično sjajila nad niskostima zemaljskim. U tom trenutku obuzela me je nestvarna tišina kupajući me čudnovatom svetlošću koja kao da je šuštala. Upravo me je to šuštanje prenulo u poslednjem trenutku. Iznenada sam postao svestan a senka kao da je za trenutak popustila stisak nad mojim pomračenim umom. Srce mi je divljački udaralo, naročito kada sam, dvadesetak metara dalje, primetio onu senovitu priliku kako mi se odlučnim korakom približava, a čije je kretanje izazivalo šuštanje visoke trave. Nagon se u meni probudio a moj unutrašnji glas zapovedio mi je da bežim. Munjevito i bez osvrtanja sjurio sam niz brdo i dokopao se prvih gradskih ulica.

Sutradan se pojavio čovek koji mi je dao nož, izričito ga tražeći natrag. Videvši potrgane kanape, rekao mi je da ta stvar nije za mene te da ja nisam dostojan da budem njegov čuvar. Drage volje predao sam mu nož. Više ga nikada u životu nisam video, ali ni takav nož, niti njemu sličan, više nisam mogao pronaći, makar na slikama. Zanimljivo je i to da je osoba koja me je sa tim tajanstvenim čudnim čovekom spojila, nedugo nakon toga izgubila život u saobraćajnoj nesreći. Tako je presečena svaka nit koja bi me mogla povezivati i sa nožem i sa onim koji mi je nož za kratko posudio. Ipak, bio sam zadovoljan. Nije moja volja da budem nečiji rizničar, niti da ostavim kosti na brdu gde je sada niklo posve novo naselje, debelim slojem betona prekrivši jedno tajanstveno svetilište da ga dugo, dugo, ako ikada uopšte, neko nađe.

Nakon svega ovog ostaje pitanje šta se desilo sa senovitom prikazom? Ono što mogu reći jeste da je ona tu negde, budući da je sastavni, mada odeljeni deo mog bića. Mračna persona, kao fenomen, kabalistički rečeno, pripada svetu klipota, ljuštura. Ona nosi drugačiji oblik svesti i jeste deo čoveka, ali taj deo je skriven i nekako otuđen. Taj deo, u neku ruku predstavlja mikrokosmos u klipotskoj ravni. Svaka osoba koja je mikrokosmos, a ne u ljudskom obličju inkarnirani elemental, poseduje mračnu personu. Tokom života većina ljudi je nikada ne osvesti, a kada se to desi onda nastaje horor. Pa ipak, pre ili kasnije, bavljenje okultnim iziskuje evokaciju i susret sa njom, odnosno sa mračnim sobom. Taj susret, jednom započet, zapravo nikada ne prestaje, jer inicira neku vrstu borbe između, da kažem, nadsvesti i svesti mračne persone oko kontrole nad celokupnošću bića. Tzv standardna svest ljudskog bića tog procesa obično nije svesna, jer se odvija na dubljem nivou, ali do nje dopire eho te unutrašnje borbe. Ukoliko je čovek, odnosno njegova standardna, tj niža svest, povezana sa svojom višom svešću, onda u suštini i nije problem staviti svest mračne persone pod kontrolu, čime se uspostavlja jedna mikrokosmička hijerarhija. Međutim, ukoliko niža svest nije povezana sa višom, a pritom je mračna persona probuđena, velika je verovatnoća da će to završiti ludilom ili smrću, što sam imao prilike i sam da iskusim. Treća mogućnost je da se čovek nekako konsoliduje u ludilu tako što će svest mračne persone nadvladati nižu svest, odsekavši je od više svesti. Takvo stanje sam ranije na ovom blogu nazvao čovekom u crnom, što predstavlja vrhunac razvoja tzv crnog brata. Takav čovek može delovati i živeti sasvim normalno u odnosu na spoljni svet. Drugi ljudi gotovo ništa neće primetiti, osim što bi oni osetljiviji mogli imati određeni osećaj u vezi takve osobe, strah, odbojnost ili privlačnost. Međutim, za okultiste bi bilo bolje da od takve osobe beže kao od kuge, jer u suprotnom veoma lako mogu da se nađu u njenoj vlasti.

Friday, January 5, 2018

Magijsko-mitski koreni rasizma

"Also it shall here suffice to say that thou shalt make a distinction between the Four-handed race (quadrumana, Apes and monkeys) which be midway between Man and Beast and other animals. For they be neither the one or the other, but are the fallen and debased result of a most ancient magical effect to formulate a material and immediate link between the human and animal microcosms. This is elsewhere treated of, and it shall here be sufficient to say that they are not an ascent, from the beast unto Man, but a mistaken magical fall from a man unto a beast. Anciently they were a terrible power upon this planet, as then having more of the man then of the animal, whereas now they have more of the animal than of Man. The ancient traditions of their primal conditions are preserved unto this day in the legends of ogres and, in certain records, canibalism and its rites."(Israel Regardie, The Golden Dawn, The 6th Edition, Llewellyn Worldwide, Woodbury, MN, USA, 1989, page 110)  
U ovoj, za mentalitet XX i XXI veka, nečuvenoj izjavi, Izrael Regardije, naglašava jedan drevni stav i verovanje koje stoji nasuprot danas uvreženom evolucionističkom shvatanju darvinizma o poreklu vrsta. Shodno tome, nisu čovekoliki majmuni izraz prirodnog preobražaja iz nižih u viši evolucijski nivo, nego predstavljaju degenerisani ostatak magijskog pada, odnosno neuspeh njihovog formiranja kao mikrokosmosa. Tako uči doktrina poznatog okultnog reda Zlatna zora. Naravno, nisu to smislili Meters i njegovi okultni kompanjoni iz vremena viktorijanske Engleske, gde je ovaj red ponikao, već taj detalj vuče mnogo dublje poreklo u rozenkrojcerskim doktrinama, koje potiču iz mediteranskog sveta, a koji je pre mogao da sreće i promišlja fenomen majmuna nego ljudi iz tmurnih evropskih meridijana gde majmuna nema. O razlozima zbog kojih je došlo do degradacije majmuna u pomenutoj knjizi nema više detalja. Ta priča o majmunima kao neuspelim ljudima, odnosno ljudolikim mikrokosmičkim prirodama, podseća i na Tolkinove Orke, koji su proizvod degenerišućeg delovanja mračnih magijskih sila. Orci su, poput majmuna i drugih zveri, podložniji magijskom zaposedanju od strane jačih volja, kao i od strane demonskih sila (ovo o podložnosti zveri nalazimo isto u literaturi Zlatne zore). Kod Alistera Krolija zanimljiv je jedan citat o Hanumanu, čime osvetljavamo jedno gledište tik pored prethodnog:
„Hinduska zamisao Merkura, Hanuman, majmunoliki bog, strahovito je degradiranje. U njegovom kultu ne može se naći nijedan od viših vidova simbola. Izgleda da je glavni cilj njegovih adepata bio stvaranje privremene inkarnacije boga time što su žene iz plemena svake godine slane u džunglu. Ne nalazimo ni jednu jedinu legendu koju bi krasila dubina ili produhovljenost. Izvesno je da je Hanuman jedva nešto više od Totovog Majmuna.” (Alister Kroli, Knjiga Tota, Esotheria, Beograd, 1996, Beograd, str 79)
Iz ovde date Krolijeve perspektive, kult Hanumana je već sam po sebi izraz degradacije, nekakva krajnje iskrivljena slika koja karikaturalno svedoči o nekadašnjoj istini mikrokosmičkog stanja one grane čovečanstva čiji su potomci današnji majmuni. Ove refleksije o poreklu majmuna imaju svoje pandane i u promišljanju porekla i aktuelnog stanja određenih rasa, naroda ili grupa naroda, pa u tome možemo potražiti i koren onog što se u moderno vreme naziva rasizmom. Moderni rasizam je u tom smislu iskrivljeni, ideološki, vulgarni i materijalistički izraz drevnih shvatanja čiji je koren u mitu. Te bezmalo apodiktičke tvrdnje iz literature Zlatne zore o majmunima imaju svoje pandane u nekim drugim tvrdnjama, poreklom iz sličnog miljea o ljudskim rasama, kako ovim postojećim, tako i o izumrlim. Ostajući i dalje na terenu Indije, valja se podsetiti i kako je Elifas Levi opisivao njen narod, kulturu i religiju (delimičan citat):
"We are told by Kabalistic tradition that India was peopled by the descendants of Cain, and thither at a later period migrated the descendants of Abraham and keturah; in any case it is, above all others, the country of Goetia and illusionary wonders. Black Magic has been perpetuated therein, as well as the original traditions of fratricide imposed by the powerful on the weak... It may be said of India that she is the wise mother of all idolatries. The dogmas of her gymnosophist would be keys of highest wisdom if they did not open more easily the gates leading to degradation and death... But the root of its tree seems to have been devoured by the infernal serpent... One is conscious that Shiva is the apotheosis of Cain, but there is nothing in all this mythology which recalls the mildness of Abel... It was from the false Kabalism of India that the Gnostics borrowed their reveries - by turns horrible and obscene; it is also Indian Magic, manifesting on the threshold of the occult sciences with a thousand deformities..." (Eliphas Levi, The History of Magic, William Rider & Son, 1913, page 64-65, translated by Arthur Edward Waite)
U shvatanju Elifasa Levija očitava se rasistički koren poimanja Indusa kao dijaboličnih, podljudskih i prokletih Kainovih potomaka. Pa ako je već reč o ljudima čijeg je pretka Bog biblije prokleo, kakvi bi onda njegovi potomci i njihovi kultovi mogli biti? Osim toga, Levi nije mogao niti je hteo da se distancira od svog katoličkog pogleda na svet koji je provukao kroz okultizam i ezoteriju.
Jedan od jasnih izvora tvrdnji i stavova, koji se danas smatraju rasističkim, nalazimo u samoj bibliji, odnosno u Starom zavetu. Setimo se priče o Nojevim sinovima, Semu, Jafetu i Hamu kao rodonačelnicima tri rasne grupacije: semitskog tipa, evropskog i afričkog. Biblijska priča kaže sledeće:
„Noje poče obrađivati zemlju i posadi vinograd. I napi se vina, opi se, i otkri se usred svog šatora. Ham, otac Hananaca vide golotinju svog oca i kaza to dvojici svoje braće napolju. Tada Sem i Jafet uzeše ogrtač i staviše ga na svoja ramena, i idući natraške pokriše njim golotinju svoga oca, i kako je njihovo lice bilo okrenuto na drugu stranu, nisu videli golotinju svoga oca. Kad se Noje otrezni, dozna šta mu je mlađi sin učinio, i reče: Proklet neka je Hanan i slugama braće svoje, sluga da je! I još reče: Blagosloven da je Jahve Bog Semov, a Hanan da je sluga njihov! Da raširi bog Jafeta, da u šatorima Semovim živi, a Hanan da je sluga njihov!” Postanje 9:20-27
Navodno zbog sagrešenja njihovog oca Afrikanci su postali bestidni, nisu nosili odeću i kažnjeni su tako što su postali sluge i robovi potomcima druge dvojice braće. Jedno od ezoterijskih tumačenja Hamovog prekršaja jeste u tome što je Ham zapravo profanisao očeve misterije, razotkrivši i ne poštujući tajne unutrašnjeg kulta. Naravno, ovo je poslužilo kao dobra isprika za pravdanje kasnijeg etničkog čišćenja Hananaca od strane Izraelita i zaposedanje hananske zemlje, kao i trgovinu i držanje robova. Dakle, robovlasništvo je bogougodno ukoliko su robovi potomci Hama, na čije je potomstvo, Božji čovek Noje, bacio kletvu. Sve ovo podseća i na mormonsko tumačenje porekla ljudi obojene kože čiju je bezbožnost Bog kaznio poružnjavanjem i tamnjenjem boje njihove kože. Takođe, kad smo već kod Noja, podsetimo se da je biblijski Bog uništio prvi naraštaj čovečanstva jer se ovaj izopačio. Dakle, izvor rasizma je u drevnoj magijsko-religijskoj i mitskoj svesti, a rasistička ideologija je samo sekularna i vulgarna refleksija onoga što je u davnini bilo neupitna činjenica. Ta činjenica ima svoje utemeljenje u mitskom i magijskom, a ne u predrasudama. Mitsko i magijsko je iskustveno a predrasude su izraz neutemeljene pretpostavke. Međutim, priroda mitskog i magijskog iskustva je posve drugačija od onog što nazivamo objektivnim iskustvom. Današnji ljudi uglavnom nemaju mitsku i magijsku svest, ali elementi te svesti i dalje žive u profanom i vulgarnom, te krajnje redukovanom obliku karakterističnom za eru vladavine razuma. Jedan od banalnih primera rasizma jeste onaj ispoljen prema Jevrejima, a koji je utemeljen na njihovom odbacivanju jednog Jevrejina kojeg su kasnije na Bliskom istoku i u Evropi prigrlili kao svog boga. Ta vrsta rasizma nije mitsko-magijska, ali je verska te Jevreje interpretira kao dijaboličan antihrišćanski - kako bi Hitler rekao - agens rastvaranja: hrišćanskog i Evropskog morala (i rasne čistote). To hrišćansko i antisemitsko gađenje možemo uporediti sa gađenjem starozavetnih proroka spram bogova i običaja mnogobožačkih naroda koji su boravili u okruženju biblijskog izabranog naroda. Neko slično gađenje imaju muslimani prema bezbožnoj kulturi današnjeg sekularnog Zapada. To sve ima svoje verske, ideološke i socijalne uzroke, pa je otud banalno, jer nema dublje ezoterijsko utemeljenje. Rasna teorija u ezoterijskom smislu ipak zahvata dublje od one verske ili ideološke, i nije nužno negativna i mrzilačka kao što su to verske, sekularno-ideološke i darvinističke teorije.  

Ovde bih upotrebio jednu malu digresiju u pogledu jedne veoma dobro poznate simbolike bliske nam istorije kako bih osvetlio u istorijskom smislu skorašnje raspakivanje tog mita. Naime, u okviru magijskog sistema Zlatne zore, znak stepena zelatora, koji odgovara desetoj sefiri Drveta života - Malkut (kraljevstvo), u suštini jeste isti onaj kojim su nacisti pozdravljali svoga Firera. Naravno, samo ta činjenica ne bi bila dovoljna za povlačenje bilo kakve paralele, jer taj isti pozdrav koristili su i stari Rimljani. Međutim, simbol stepena zelatora jeste kukasti krst, doduše suprotnog smera od onog koji su koristili nacisti. Pa ipak, teško je odoleti utisku nekog ko u predočenoj pozi (odnosi se, između ostalog, i na egipatskog drevnog boga Seta) stoji pred imaginarnom svastikom. Neko je, dakle, nacističku ritualnu ikonografiju obogatio ovim, u suštini, prizivnim znakom sile. Neko je našao za shodno da upravo ovaj znak, kao i simbol svastike, postavi u ulogu ključnog simboličkog detalja jednog genocidnog političko-ideološkog pokreta, čija je pojava i uspeh, kao i pad, fenomen istorijski munjevite brzine. Taj neko možda ima ili nema neposredne veze sa britanskom Zlatnom zorom (ili njenim derivatima), ali ono što možemo pretpostaviti jeste njihov zajednički (nemački) izvor koji je u Evropu utemeljio jednu doktrinu čije je poreklo bliskoistočno, kabalističko i egipatsko. Ta doktrina je imala svoja pozitivna i negativna ovaploćenja, ali joj ne možemo sporiti sveobuhvatni uticaj na oblikovanje istorije Evrope i evropskog uticaja na svet u poslednjih 500-600 godina. Ona je, između ostalog, i majka onog što u moderno vreme znamo kao rasizam. Ta magijska struja i dalje postoji i teče kroz nekoliko rukavaca, od kojih su neki potpuno iscrpljeni, neki benigni a neki pak maligni. Hoću reći da, sedamdesetak godina nakon Aušvica i Jasenovca, podzemne sile koje su na okultan način uzrokovale pojavu ovih i ovakvih imena užasa i smrti, još uvek nisu nestale sa istorijske scene.
U tekstu Evropa kao Zapad, parafrazirao sam ezoterijsku rasnu teoriju Rudolfa Štajnera: 
Rudolf Štajner je, govoreći o ezoterijskoj pozadini nastanka ljudskih rasa, na sledeći način povezao osnovne pojmove. Ja je povezano sa krvlju. Astralno telo je saobrazno nervnom sistemu i procesu mišljenja. Etarsko telo je u vezi sa žlezdama i osećanjima, dok je fizičko telo u korelaciji sa htenjem. Ljudske rasne tipove podelio je na sedam celina, te svakoj pridodao određenu planetarnu prirodu. Negroidi pripadaju Merkuru koji na njih deluje putem žlezda i etarskog (solarnog) tela. Oni su, dakle, solarno-merkurovski tip. Malajski tip južne Azije pripada Veneri koja na njegov nervni sistem deluje putem disanja i astralnog (lunarnog) tela, što znači da su venuzijansko-lunarni. Mongoloidni narodi pripadaju Marsu koji putem krvi deluje kroz njihovo Ja. Isto što važi za Mongoloide, važi i za Semite, s tom razlikom što je kod Semita izražena i lunarna komponenta. Kavkazoidi pripadaju Jupiteru, koja na njihov nervni sistem deluje putem čula i astralnog tela. Dakle, kavkazoidi su jovialno-lunarni, dok su recimo antički Grci imali istaknutu i solarnu komponentu preko toga. Naposletku, imamo tzv crvenu rasu, odnosno stanovnike američkog kontinenta koji pripadaju Saturnu, a koji na njih deluje putem žlezda i etarskog tela, što ih čini solarno-saturnskim tipom ljudi. 
Ideja povezivanja ljudskih rasa sa planetarnim prirodama ukazuje na ono što je i Dimitrije Mitrinović rekao, da svaka rasa tokom svoje istorije mora doći do svoje suštine. Štajnerova analogija planetarnih priroda sa ljudskim rasama je jedan od vidova te suštine. U tom smislu, ljudi pretežno evropskog porekla, oličenje svoje prirode i rasne suštine trebaju tražiti u jovialnim analogijama. Jupiter je njihov bog, kao što je Mars bog semitskih naroda itd. U tom smislu, svaki narod, svaka grupa naroda ili rasna grupacija, što je dalje od svoje ezoterijski utemeljene prirode, to je očiglednija njihova fizička, mentalna, duhovna i kulturna degradacija. Ukoliko nam neki narod ili zajednica danas deluju primitivno, to je zato što predstavlja degenerisani ostatak nekada razvijene kulture, a ne karika zaostala u razvoju iz divljaštva ka civilizovanom čovečanstvu (to bi bio izraz nekakvog darvinističkog, materijalističkog i vulgarnog rasizma). Dakle, ovo je samo primer rasne teorije zasnovane ne na naučnim i pozitivističkim, nego pre svega na shvatanjima koja imaju svoje utemeljenje u ezoterijskom. U suštini to i nije nikakva rasna teorija nego uzgredno tumačenje porekla rasa u skladu sa pravilima okultne nauke u jednom ključu interpretacije. Ako je nešto ezoterijsko, magijsko i mitsko ne mora i nužno biti loše, niti na magijsko-mitskom temelju zasnovana rasna teorija automatski vodi u rasizam shvaćen u današnjem smislu. U rasističkoj ideologiji pitanje rase je centralno, što u mitsko-magijskom pogledu na svet nije slučaj. Podsetimo se, rasizam je postignuće modernih vremena. Rasizam je ideologija, a ne prosto gađenje, strah, mržnja ili prezir prema nekom drugačijem. Prezir, mržnja, strah i gađenje su oduvek postojali, ali rasizam je tumačenje istorije, politike i uopšte društvene stvarnosti idejom rase koja se u rasnim teorijama postavlja kao osnovna determinanta. Rasistička ideologija eksploatiše pomenuti sklop osećanja i senzibiliteta. Očevi rasističke ideologije su poreklom iz bivših kolonijalnih sila. Nasuprot tome, drevna shvatanja o rasama i narodima su nešto drugo i baziraju se na magijskom pogledu na svet.

Saturday, December 30, 2017

Tako je govorio Samael - intervju sa demonom

Poštovani čitaoci, pred vama je intervju koji sam obavio sa arhidemonom Samaelom tokom sinoćnjeg laganog magijskog ćaskanja u odabranom društvu nesmrtnika. Intervju je prikazan u celini, onako kako je Samael odgovarao na postavljena pitanja, izuzev u jednom detalju koji sam ja cenzurisao iz obzira prema čitaocima ovog bloga. 

Intro: Samek-Mem-Alef-Lamed 131 

P: Kako procenjujete aktuelno stanje čovečanstva i aktuelne okultne tokove duha vremena?
O: Ono što je nekada bilo subverzija, sada je postalo glavni tok. Vreme je za iniciranje snaga nove subverzije i nove avangarde. Glavni tok više nema agente, već agense projektovanja uticaja stare subverzije i njene meinstrimifikacije (oblikovanje u instituciju). Na delu je inflacija institucija i sveopšta institucionalizacija. To je delo agenasa. Njih je mnoštvo, jer su ljudi nesvesno postali agensi glavnog toka i to zaverenicima olakšava vladanje. Savršeno izvedeno!

P: Pomenuli ste zaverenike. Zar to nije otrcani kliše? Ko su ti zaverenici?
O: Takvu moć imaju samo Sveti Iluminati. Oni su heksagramom osvetljeni pentagrami, a već sam ti pokazao šta to znači. Boriti se protiv njihove moći je uzaludno. Međutim, postoje i Iluminati-u-senci. Njihova moć je još veća i ima dublje korene u vremenu i van vremena. Oni su poput programera i predstavljaju izvor nove subverzije. 

P: Kakva je okultna priroda tih Iluminata-u-senci?
O: To su Pustinjaci, stari jovialni ne-Red, koji ispod Bezdana vlada moćima Sunca, Jupitera, Merkura, moćima Zemlje, Device i moćima Coniunctio. Oni su upućeni na Žensko Bratstvo, ono što ti nazivaš Femina Orbis, koje ispod Bezdana vlada moćima Sunca, Venere, Marsa, Vazduha, Vage i Puella. Oni zajedno su jod-lamed, dakle mem, 40. Oni izvode trik Via, trik Obešenog čoveka, Kristijana Rozenkrojca, Ozirisa. 120/5 = 24. Ako ti iko kaže da postoji skriveni Red taj ne zna šta govori, jer ono što je skriveno jeste ne-Red. I ima ga i nema.

P: Kako to da ga ima i nema?
O: Iluminati-u-senci i Žensko Bratstvo borave na samoj granici ljudskog sveta i jednom nogom su na onoj drugoj strani. Seti se fantazmagorijskih likova koji levom nogom stoje na zemlji a desnom u vodi. Njihovo prisustvo na granici formira fenomen poznat kao Daat. To je suštinski deo njihove prirode, a to je upravo ono što plaši, ali i privlači one koji bitišu ispod Bezdana. 

P: Možete li još nešto reći u pomenutim ne-Redovima pre nego što pređemo na druge teme?
O: Iluminati-u-senci su modalitet proroka. Oni imaju mesijansku crtu i ljudima prenose za njih udaljene misli i ideje. Njihove reči su zvekir sudbine ali i znaci oslobađanja od nje. Proroci podstiču ratnike koji stoje na suprotnoj strani. Proroci su premoć Desnog stuba nad Levim stubom, a ratnici su premoć Levog stuba nad Desnim stubom. Koristim terminologiju kabale da bi me razumeo, ali oni to ne vide tako. Vidiš dakle da snage Tradicije nisu odumrle, samo su se sklonile dalje u stranu izvan ljudskog videla. Te snage upravljaju svim tokovima kako Tradicije, tako i anti-tradicije. U tom delovanju neki od njih postanu zastrašujući, ali su čak i kao takvi deo iste magijske struje. Božanska revolucija katastrofe, čije sam ti propagiranje naložio, teži da manifestuje tu struju na Zemlji.

Moj komentar na margini: Sve ovo nije nešto što ja lično želim ili promišljam, već samo prenosim otvorene vizije koje me same pohode da ih otvorim i vidim. Ono što vidim su i strašne, ali i dobre stvari. Barem meni tako izgledaju..

P: Šta još možete reći o planovima božanskih revolucionara katastrofe?
O: Adepti opisane tajne struje će neke od članova elite današnjeg glavnog toka prihvatiti u sebe, a onda će ti članovi elite imati novi program. To je suštinski tehnički detalj programa predočene revolucije. 

P: Kakav je to novi program za odabrane članove elite?
Odgovor je izostao. Povodom toga moj komentar na margini: To mi nije otkriveno, niti ja to mogu da pojmim.

P: Mogu li dobiti neke naznake u vezi programa, ukoliko mi smernice programa već nisu dostupne?
(ovde se Samael ne obraća meni nego direktno čitaocima, prvi deo cenzurisan)
O: ... vi koji ovo čitate, stoga, nikada i nikako ne možete biti deo revolucije, a oni koji jesu deo toga, oni ovo ne čitaju, čak oni mene uopšte ne mogu da vide, jer toliko sam beznačajan kao čovek. Ja kao čovek puki sam nosač duha koji me je zaposeo. To je rang demona iz Šestog infernalnog kruga i pripada Redu Samaelovom. Prisutan je na karti Sud. On je taj koji optužuje. Otud je staza šin a ne kof, glavno stecište demonskog prisustva. Šin je inteligencija, a kof odraz te inteligencije. 

Moj komentar na margini: Ovde se demon poistovećuje sa mnom pa otud govori o sebi u trećem licu. Podsetimo se, šin je Cauda Draconis, a kof Laetitia. Između njih je tau - Caput Draconis. 

(sledeće pitanje Samaelu postavlja druga prisutna osoba)

P: Može li se koristiti enohijanska magija za prizivanje demona?
O: Zar to nije otrcani kliše? Suština enohijanske magije je u nameri onog ko joj pristupa. Ne postoji nikakav jedinstven način izgovora i vibriranja enohijanskih reči. To su pevanja, a prizivi se izvode poput pesme - svako na svoj način, po svom osećaju, sluhu i ritmu, ne da podražava nekog ili da prihvata neki nametnuti standard. Enohijanski prizivi se izvode srcem. Oni teže da ukinu misli svakodnevnog uma tako da svest prati zvuk sopstvene pesme i tiho uđe u viziju. Svrha tih priziva jeste da onaj ko ih koristi prirodno uđe u vibraciju njihove ravni i prirodno progovori jezik anđela. Imaj na umu da je jezik anđela istovremeno i jezik demona, ali je razlika u akcentu. (smeh) Stoga, deco, čuvajte se, ne enohijanske magije, nego onih koji tvrde da je izvode - rokaju enohijanu, brate! (smeh)

(opet ja postavljam pitanje)

P: Cadi nije Zvezda? Nešto o tome?
O: Ta izjava funkcioniše na višoj ravni razumevanja. Za tebe biće dovoljno i ovo. Cadi nije muškarac i žena, jer su muškarac i žena zvezde. Lik na karti Zvezda nije zvezda. To je jedan od ključnih piktograma za razumevanje šta Telema jeste. Pogledaj, zvezda u gornjem levom uglu karte je Venera, a Venera nije zvezda. Potrebno je promeniti ime karte a ne atribucije. Ljudi su naseli na ovu Krolijevu suptilnu manipulaciju. 

Kraj

Thursday, December 28, 2017

Femina Orbis - vizionarska kazivanja

Kada se Merkur nađe u znaku Jarca, Venera uđe u znak Škorpije, a Sunce i Mars u Strelcu, podignuće se veo između spoljnjeg i unutrašnjeg, a svest na Zemlji biće u Tifaretu. Ljudi će biti heksagramom osvetljeni pentagrami. To prevođenje svesti rad je velike anđeoske alhemičarke. 

Pogledajte njen prikaz: Venera, koja je sa njene leve strane, projektuje Lava i Smrt, dve nemani, jednu ognjenu a drugu vodenu, Zver i Morskog Zmaja. To su dva elementa: Vatra i Voda. Merkur, koji je sa njene desne strane, projektuje Orla i Đavola, nebesku i zemaljsku neman. To su elementi Vazduh i Zemlja.

Velika anđeoska alhemičarka je peti element. Njena leva ruka je Voda, a desna Vatra. Ona je solarni anđeo jovialnog reda i marcijalne žestine. Ona je anđeo-čuvar čoveka i nositeljka petozračne krune. Njena moć je u njenom pogledu.

Iznad velike anđeoske alhemičarke stoji sveštenica srebrne zmije u kojoj su ključevi znanja, razumevanja i mudrosti. Njena moć je u njenom glasu. Ona je prenositeljka, zver petog elementa, i izvire iz same krune božanskog kralja. Ona je boginja Meseca i svih zvezda. Njeno plavetnilo je zvuk tišine. Ona dolazi po odabranog i nosi ga preko smrti.

To je trojedinstvo Velike Majke - ona je krst na dnu (dodir), sunčani krug u sredini (pogled) i mesečev srp na vrhu (glas) - 463, dakle 13. U vremenu koje dolazi, ona će se razotkriti čovečanstvu i skinuće tešku senku sa ljudskog videla. Ko preživi bujicu elemenata i velike stihije - progledaće. Marširaće armije žena, čija će pročela biti obeležena sjajnom krunom, a na čelima tih armija stajaćemo mi, revolucionari zavetovani ništavilu. Budite strpljivi braćo, dolazi naše vreme.

Wednesday, December 20, 2017

O duhovnom iskustvu i radu na sebi

Stalno sam viđao po forumima i društvenim mrežama gunđanja o tome kako niko ne piše o svojim iskustvima dok je radio na sebi, vežbao, meditirao, praktikovao nekakav magijski rad itd. Nikako nisam mogao razumeti zašto je to uopšte nekome bitno. Ukoliko imaš sopstvenih iskustava šta će ti značiti čitanje o tuđim iskustvima? Da bi se uporedio sa nekim ili radi čega tačno? Ukoliko ih pak nemaš, čitanje o tuđim iskustvima ni na koji način neće doprineti tvom iskustvu. Neću se ovde baviti onima koji postavljaju takva pitanja i negoduju zašto ljudi koji se kao bave nečim okultnim, mističnim i uopšte duhovnim, slabo pišu o svojim iskustvima. To očekivanje podseća me na postupak svedočenja kod neoprotestantskih denominacija, kada pojedini vernici javno, pred punom crkvom, svedoče o tome kako se Sveti duh umešao u njihove grešne živote, kako im je Bog ispunio neku molitvu, izvukao iz neke nevolje, doveo ih do određene spoznaje i slično. Onda oni, vidno potreseni vlastitim svedočenjem, puste koju suzu, glas im zadrhti, publika takođe. Često oni slabiji koji svedoče krenu da kolabiraju, ljudi iz prednjih redova istrčavaju i pridržavaju ih, daju im vode, brišu im znoj sa čela i doslovno ih pridržavaju da do kraja posvedoče o svom iskustvu sa uplivom Boga u njihove male bogougodne živote. Verujem da mnogima ovo zvuči smešno, ali u istom nivou su smešna i očekivanja onih koji bi da čitaju o tuđim iskustvima u želji da iz toga izvuku neke pouke ili prosto dožive uzbuđenje te nađu ohrabrenje da i sami svojim trudom nekako dožive isto. 

Dalje, ovde se neću baviti ni onima od kojih se očekuje da prozbore o tome kakva su im iskustva po pitanju onog čime tvrde da se bave. Sve je ovo samo povod da iznesem neke, za opšte standarde, radikalne tvrdnje i povrh svega iznesem jedno lično iskustvo. Hajde krenimo prvo od iskustva. Bio sam u tinejdžerskim godinama kada mi se iz čista mira, na sred ulice, jednog mirnog letnjeg poslepodneva, bez ikakvog vidljivog ili razumnog razloga, desilo nešto neobično. Sa još trojicom prijatelja krenuo sam u laganu šetnju, kada smo na jednom trgu za trenutak zastali zaneseni žarom naše rasprave. Iznenada sam prekinuo razgovor i uperio prst ka Suncu, koje je, spremajući se za zalazak, već poprimalo crvenkastu boju i gubilo na žestini. Sećam se da sam primetio kako se na sunčevom disku dešava nešto veoma neobično i zapanjujuće. Za trenutak smo sva četvorica zastali i zagledali se u neobičan fenomen. Međutim, tu je nastao jedan problem. Iako je sve to trajalo par trenutaka, moji drugari su nakon toga ispričali neverovatne priče povodom tog jedinstvenog solarnog dešavanja, kojeg u objektivnom smislu zasigurno nije ni bilo, ali se odigralo u našoj svesti. Nisam više bio siguran da li njihova mašta dodaje sve te detalje, ali ono što je bilo čudno jeste da su sva trojica opisivali posve različite fenomene. Ono što je bilo još zanimljivije, jeste da se ja ničega nisam sećao. Od tada je prošlo bezmalo tridesetak godina, ali ja i dalje nemam nikakvo sećanje šta sam zaista video iako sam upravo ja bio taj koji je prvi primetio nešto neobično. Naravno, tokom godina, mnogo toga vezano za solarnu prirodu isplivavalo je u mojoj svesti i u snovima, ali i dalje ostaje činjenica da je taj deo mog iskustva još uvek ostao skriven od moje svakodnevne svesti. 

Opisani događaj predstavlja jedan od prelomnih trenutaka u mom životu, pa ipak nije bio izazvan nekim mojim radom na sebi, verovanjima, praksama, identifikacijama, opredeljenjima bilo koje vrste. To se jednostavno desilo samo od sebe bez ikakvog vidljivog razloga. Dakle, iz ovog mog iskustva nema nikakve praktične koristi za bilo koga ko se bavi nečim duhovnim ili magijskim. Nema te vežbe, meditacije, rituala ili magijske tehnike kojim neko može dovesti sebe u takvu situaciju, a i zbog čega bi to učinio? U priloženom iskustvu nema ničeg glamuroznog, prosvetljujućeg, nikakvih anđela i demona, nikakvih duhova, bogova, mističnih simbola i prikaza. Jednostavno, tih par trenutaka, bio sam potpuno oduzet i obuzet nekakvom silom koju, eto, mogu povezati sa solarnom prirodom. Naravno, nakon toga, u godinama koje su sledile, dešavalo se u mojoj svesti mnogo toga u vezi sa Suncem, ali sve to mogu nekako opisati, mogu se jasno setiti, do savršenih detalja. Međutim, inicijalni trenutak i dalje stoji pomračen svetlošću. Pa kakve onda zaključke iz ovog kratkog svedočanstva možemo izvući?
Kada sam o ovome davno ispričao jednom okultisti on je odmah pretpostavio da me je obuzeo solarni duh, da je to bila inicijacija itd. Takvo tumačenje je, jasno, godilo mom mladalačkom duhu, podilazilo mom neobuzdanom egu, učvršćujući me u verovanju da sam ja nekakav adept odabran od strane tajnih majstora ili nevidljivih duhovnih solarnih hijerarhija skrivenih u samoj svetlosti Sunca itd. Iz ove perspektive uviđam da je sve to pogrešno, jer vreme je osporilo takve zablude. U međuvremenu, pojavila su se druga obuzimanja i oduzetosti, od strane Meseca, pojedinih zvezda, oblaka, mora, pa i same Zemlje, i sve to kako na javi tako i u snu. Solarna obuzetost bila je uvod u kasnija dešavanja i iskustva. Pa ipak, ponavljam, nijedno od njih nije tako kompletno zbrisalo ili kompresovalo moju svest kao žestina dodira solarne prirode.

Kasnije sam shvatio da je mnogo ljudi u svom životu imalo slična, manje ili više radikalna iskustva. Uostalom, o tome je pisao i Karlos Kastaneda, tvrdeći kroz usta Don Huana, da nagual poziva svakog od nas, ali retko ko se odazove tom pozivu. Nebitno kako ćemo nazvati to nešto, ja sam tog trenutka odlučio da se odazovem tom pozivu. Upravo je u toj mojoj odluci sadržano ono što je od suštinske važnosti za svakog ko ovo čita. Setite se, je li i vas duh pozvao, na ovaj ili onaj način? Ukoliko jeste, pa da li ste se odazvali? Ukoliko ste se odazvali kako ste to učinili? Jeste li čekali naredne dodire i pozive ili ste se brzopleto upleli u nekakva učenja, pseudookultna i kvazimistična udruženja i grupe, verujući da vas je nešto drmnulo iz dremeža svakodnevne svesti, eto samo da bi ste postali član kakve sekte ili možda osnovali svoju? To je jako bitno, jer ukoliko ste osetili dodir natprirodnog, odnosno dodir sile iza pojavnog sveta, sve što je trebalo da uradite jeste da donesete čvrstu odluku, celim svojim bićem, da ćete biti pozorni u iščekivanju sledećeg dodira, pa makar taj dodir više nikada ne došao. Da ste tako uradili, umesto što ste čitali recimo Alistera Krolija ili nekog svamija, te odlučili da se priključite kakvoj grupaciji koja za sebe tvrdi kako se nalazi baš na liniji onog što vam se dopalo, ne biste u međuvremenu izgubili silne godine i spucali svoj život manje više ni u šta. Ne kažem da ne treba čitati. Naravno da treba. Um valja kultivisati, i to iz različitih uglova, pa i specijalizovati se u nekom određenom pravcu, ali donositi dalekosežne odluke o priključenju određenoj magijskoj struji, astralnom lancu, na osnovu ličnog senzibiliteta je pogrešno i neretko katastrofalno. Nije to vrsta piva ili slatkiša pa odlučujete na osnovu toga kako vam nešto prija nepcima. Dakle, sve što treba da učinite jeste da osluškujete i iščekujete nove dodire duha, da se tako izrazim, onda kada vas je jednom već dotakao na takav način da je to uzdrmalo vaše biće. Ukoliko vam se tako nešto nije desilo, ne znači da se neće desiti, a ukoliko vam se već desi nikakav rad na sebi vam neće biti ni od kakve koristi u tom smislu. Naravno, vi možete vežbati jogu, tai-či, kung fu, astralnu projekciju, meditaciju, izučavati ji đing, astrologiju, kabalu ili tarot, ali ne da to bude vaš put, ono čemu ćete se predati, nego da vam bude od koristi poput kakvog štapa dok hodate. Suprotno od svega toga, vaš put je skriven jednom tananom koprenom i prosto žudi da se spoji sa vašim stopalima, a vaše je da budete spremni kada nastupe oni sudbonosni trenuci podizanja te koprene.
Pozvaću se sada na ono što je rekao Julius Evola, uz Krolija, Genona, Elijadea i Hamvaša, moj omiljeni mislilac. Ovo što je on rekao dovoljno se uklapa u moju nameru iznesenu ovim tekstom, tako da ima smisla navesti ga. Evola je odbacio ideju da svako ko želi može postati inicijant svojim sopstvenim snagama, putem raznoraznih vežbi i praksi. Povodom toga on kaže:
"To je iluzija, a istina je da sopstvenim snagama čovek ne bi umeo da prevaziđe samog sebe, da je bilo koji pozitivan ishod u tom polju uslovljen prisutnošću i delanjem realne sile jednog drugog reda, a ne individualne sile. I možemo kategorički da tvrdimo da u tom smislu postoje samo tri moguća slučaja." Julius Evola, Zajahati tigra, Ukronija, Beograd, 2017, str 205)
Ovde bih skraćeno parafrazirao Evolu. 
I Prvi slučaj je onda kada je neko prirodno, po rođenju obdaren i obeležen drugačijom silom, što je veoma izuzetno;
II Drugi slučaj je kada se ta drugačija sila pojavi u situacijama trauma, dubokih kriza ili u nekom drugom trenutku i probije svakodnevnu barijeru svesti;
III Treći slučaj je kada neko biva odabran putem delovanja predstavnika neke utemeljene, trajne i moćne inicijacijske organizacije ili loze, odnosno kada na čoveka deluje neko upućen kao majstor;

Očigledno je da prvi slučaj jeste zaista redak i izuzetan. Drugi slučaj je isto tako redak, jer se ljudi manje-više opiru zovu te sile i trude se da potisnu i saniraju svaku takvu provalu. Odnosno, kako to češće biva kod takvih slučajeva, upravo onako kako sam gore opisao, takvi odu u pogrešnom pravcu, sledeći svoj senzibilitet, gubeći vreme u pogrešnom društvu radeći nepotrebne stvari na pogrešan način. Treći slučaj je možda ređi nego drugi, jer ma koliko ljudi pripadalo raznim mističnim i okultnim redovima i bratstvima, pitanje njihovog kredibiliteta nije bez osnove. Većina njih je falsifikat ili izraz nečijih (samo)obmana. Tokom života upoznao sam mnogo ljudi iz oblasti ezoterijskog i okultnog, ali gotovo da nisam nikoga sreo ko je samostalnim ili radom i vežbanjem po programu kakvog kulta, nešto postigao. Da, može se mnogo toga postići radom i vežbom, biti vitalniji, razviti neke psihičke moći, naučiti neku veštinu, kao što to možemo i u profanom svetu, ali u domenu metafizičkih ciljeva dubinskog bića čoveka većina toga je neupotrebljivo. 

Tuesday, December 19, 2017

The Return of Magic

At the beginning of the book „Outside the Circles of Time”, Kenneth Grant made an interesting connection between the year of 1947 as the year when Aleister Crowley died, and the beginning of mass reports of eyewitnesses of the phenomenon called UFO. A couple of years before, atomic bombing of Hiroshima and Nagasaki took place, and the city of Dresden was firebombed proving the destructive force of man which is today hanging over the civilization. Grant compared that threat of nuclear holocaust to the destiny of the mythical Atlantis. Never before, that is, never before the assumed cataclysm of Atlantis, has humanity found in such general and tangible danger as in the time of nuclear threat. The fall of Atlantis, which theoretically could be said to be God’s will or Gods’ will, nevertheless, was caused by its ruling caste’s degeneracy. The threatening nuclear catastrophe is also the expression of the current elite’s degeneracy. So, we have the threat of destruction by the element of fire (on which he wrote in The Apocalypse), caused by the elite’s madness; we have visible inexplicable atmospheric phenomena; and the most important, we have a change in the imagination of the masses caused by the popular culture which reflects phantasmal shapes invoked or shaped by great artists, writers, and occultists who act as some sort of prophets or mediums. Their sensitive minds have brought pictures of alien destinations, some unknown and often frightening worlds into imagination of the masses. Through dreams and visions, even little me was a witness and a part of that transmission of faraway contents into everyday consciousness. 

Humanity is now in the projection of the so-called the last times but new beginnings, too. The last times refer to the world as how we know it, but what those new beginnings refer to? Let us talk a bit about that. I would link that new beginning with the discovery of the planets behind Saturn, first of all Uranus, Neptune, and Pluto (although Pluto lost the status of a planet in the meantime). One gets impression that those planets do not belong to the solar system but act as a manifestation of some foreign interference. They are simply not present in the traditional systems of planetary nature analogies. Tradition has the so-called seven old planets among which are the Sun and the Moon as planets. Actually, the Sun and the Moon are some kind of super planets since they are the biggest and their influence is the strongest. In some way, the world on the Earth and its belonging human consciousness are defined by the existence and the influence of the Sun and the Moon and then of the rest five planets visible to the naked eye (Mercury, Venus, Mars, Jupiter, and Saturn). They all together make seven celestial spheres above which there is the eighth sphere which belongs to stars. In such depicted traditional Universe there is no Neptune, Uranus, Pluto, or anything else that could be discovered in the meantime. Simply, they are standing somewhere out there, hidden in the darkness, which is by itself fraught with terror and doom, but it does not necessarily have to be like that. 
Such cosmic schedule was maintained for millenniums until Uranus has been discovered in 1781. and then Neptune in 1846. and Pluto in 1930. These discoveries happen simultaneously with big changes that then happened to the humanity as well as with the years of birth and death of many important people credited to the coming changes in human consciousness and history course. I will mention some of them: Joseph Smith (1805-1844) - the founder of the Mormon religion whose one of the basic premise is the alien ancestry of human being and God’s residence on an unknown planet far beyond the solar system. Much of Joseph Smith’s teaching has resemblance to what Emanuel Swedenborg (1688-1772) wrote about. Swedenborg claimed that, among other things, he made a contact with beings from other planets of our solar system but also with those from the planets far beyond the solar cosmos. Then Eliphas Levi (1810-1875) and Helena Petrovna Blavatsky (1831-1891), who are credited with the foundation of occult renaissance in the West and for making assumptions of the appearance of Aleister Crowley (1875-1947), whose message is, in great measure, based on the concept of cosmic eternity whose symbol is goddess Nuit. Then follows Howard Phillips Lovecraft (1890-1937), the man of a revolutionary imagination (Cthulhu, Necronomicon), Arthur Machen (1863-1947), Austin Osman Spare (1886-1956), Salvador Dali (1904-1989), and in the more recent time Hans Ruedi Giger (1940-2014), Kenneth Grant (1924-2011), Carlos Castaneda (1925-1998), Michael Bertiaux (1935), etc. Do not hold a grudge if I forgot to mention someone, and I believe I did. Their visions, reports, accomplishments, astral prints of their actions have found a way of their embodiment through art and the so-called popular culture, penetrating imagination of more and more people. Now, more people are susceptible to the emissions of phantasms, visions, voice messages, dreams, that is, transmission of contents of consciousness from more distant cosmic destinations, in first place - those whose seats are precisely on Neptune, Uranus, and Pluto, but even farther. These three planets are the ambassadors and messengers from the world beyond the solar system, but they are also the residence of those forces that, according to the mythology, have been defeated and expelled by the solar gods. Those that have once been here so we could exist as we are today were driven out there. 

Today, the return of the old outcasts, the return of the ancient magic is taking place which heralds some stormy weather. Let us remind how Lovecraft in the story „The Whisperer in Darkness”, written or finished in the year when Pluto was discovered, planet he called Yuggoth, described weird alien/magical beings (The Outer Ones) and their colony: 
„Their main immediate abode is a still undiscovered and almost lightless planet at the very edge of our solar system—beyond Neptune, and the ninth in distance from the sun. It is, as we have inferred, the object mystically hinted at as „Yuggoth” in certain ancient and forbidden writings; and it will soon be the scene of a strange focusing of thought upon our world in an effort to facilitate mental rapport. I would not be surprised if astronomers became sufficiently sensitive to these thought-currents to discover Yuggoth when the Outer Ones wish them to do so. But Yuggoth, of course, is only the stepping-stone. The main body of the beings inhabits strangely organized abysses wholly beyond the utmost reach of any human imagination. The space-time globule which we recognize as the totality of all cosmic entity is only an atom in the genuine infinity which is theirs”. (Howard Phillips Lovecraft, The Whisperer in Darkness, p. 47). 
They were here long before us, but they are not compatible with the human consciousness as the inner planetary belt from Saturn to the Sun is. Five planets, along with the Sun and the Moon, have their microcosmic analogies while the outer planets don’t. And yet, it’s not that the contents connected with their frequencies did not reach people. However, their shapes were always taking a terrifying form through different monsters and god-demons. Now, the line is slowly getting thinner, and trans-Saturn contents are getting stronger influence on the everyday human consciousness, imagination, and the areas of the usual world of dreams. Those contents were once pushed into deeper space, physical, archetypal, and psychological, by the victory of the solar gods so the historical humankind could be developed. Saturn is installed as the guardian of the gates of the solar world and a special scarecrow, by assuming un-human contents of the farther worlds, but also the role of a neutralizer of those influences. That boundary is today thinner, and individuals as the above mentioned in that sense act as mediums or prophets of that return bringing the cosmic fear. 
This phenomenon has been accelerated at the beginning of the 20th century, coinciding with publishing Aleister Crowley’s book „The Book of the Law”, while already now we have a great phantasmic charge in the collective consciousness of the humankind. In the meantime, two world wars happened, the nuclear threat is on the way, UFO, channeled messages, explosion of irrationality in the era of reason that should seal the old world of the big seven, but the spirit of the time had some other plans. The stormy weather I mentioned does not only mean a general confusion of the condition of the spirit and human consciousness, and their mutual, personal, and group relationships. The stormy weather in first place means a particular blending of frequencies as an echo of influences of different time cycles and not only as reaching influences from faraway places. Human beings are becoming more susceptible not only to the influence of distant places factors, but also those that are living in other times. For example, when we dream or when we are experiencing some kind of a vision, intensive dreaming, and alike, we are not trapped in our minds but exposed to the influence of the vast space and abyss of time, even to that beyond every space and time. If it is already so, then why the dreams of the majority of people are so shallow and ordinary? What prevents people from being anywhere, anytime, as anybody or anything, or even not to be at all? Why human dreams or visions are mostly an echo of their everyday life if they even have dreams worth remembering, not to talk about visions? Just as every moment or day spent somewhere on a mountain, in nature, forest, on the sea, is precious for our being, energizes us and brings us rest, so every dream that leads our consciousness far from the ordinary zone of everyday dreams revives man’s deeper levels. The return from such distant dreams is full of new experiences, insights, perspectives, and it enriches consciousness. Unfortunately, that is rarely the case since most of people are simply ruined, tired, and exhausted from everyday life struggle. 

There is one more thing that needs to be mentioned concerning the nature of the mentioned distant influences. Although the list of personalities I mentioned before is mostly composed of men, with the exception of Blavatsky, influences and the atmosphere they make and the course of action more suit female than male nature. Actually, women are more susceptible to them which reminds of biblical story of the Nephilim, the descendants of angels and earthly women.
„When human beings began to increase in number on the earth and daughters were born to them, the sons of God saw that the daughters of humans were on beautiful, and they married any of them they chose. The Nephilim were on the earth in those days-and also afterward- when the sons of God went to the daughters of humans and had children by them. They were the heroes of old, men of renown”. (Genesis, 6:1-4). 

Just as in the case of the original sin because of which humankind was banished from the Garden of Eden, Eve is the one, that is- woman, who has first fallen under the influence of the snake from the tree of knowledge of good and evil, that is, the tree of knowledge (gnosis). In both cases, woman was the one who caused catastrophic events in a bible story: firstly- banishment from heaven and the destruction of a generation of mankind that was mixed with the Nephilim and in modern time, when clouds of catastrophe are accumulating on the horizons of time, the female element will be the one whose susceptibility will serve as a trigger for great change.  As the bible text indicates, without the role of female nature, no change and the fulfillment of God’s plan for the mankind could happen. Thence woman is the subject but also the means of rising and fall. That will happen again. The return of magic, magical forces, imagination, the return of phantasmic, channeled through mediums, the return of the dreamy, of the one repressed and forgotten long ago, is on the way. 
In his book The Second Ring of Power, quoting the words of Don Juan, Carlos Castaneda said that a woman, in magical sense, is better than a man because she does not have to jump into the abyss. She has her own ways. She menstruates and then, according to Don Juan, she becomes something else. Women have a strong magical weapon between their legs. At the same time, that weapon is the gate of entering this world. Woman’s body itself is the expression of magical power of the female deeper being. The essence of that power’s formula is that what we perceive as darkness, nothingness, as absence, non-being, is actually the source of every being, every presence, every light. Everything emanates from that blackness. That idea much resembles Shabbataic teaching of Messiah’s soul that resides at the bottom of the abyss with cliphotic snakes. And, for the end, let me quote Michael Bertiaux, who somewhere said the following: 
„I have told you that all avenues of escape are blocked, but in truth there is the doorway of becoming a monster, by becoming the beast, so that thereby you can escape by the very door they came through” (this quote was given by Kenneth Grunt, on the page 16. and it is from the book Outside the Circles of Time, Frederick Muller Limited, London, 1980.)

Therefore, the way out to freedom is in the loss of the human form, about which Castaneda wrote. At Castaneda, that passage is next to the cosmic force/entity called The Eagle, from which to the our world comes everything that makes it the world, and to whose beak the horrifying non-beings carry us at the moment of death. Don Juan called those beings the flyers, and they represent a part of the system of the world. A sorcerer can escape from that nullifying force under certain conditions (which is a particular subject), by passing next to The Eagle, just as from Michael Bertiaux’s perspective he can escape through the tunnels through which cliphotic and demonic energies and forms of consciousness can enter our world from the outer space. Bertiaux and Grant warn us on the more intense presence of these entities. It certainly cannot happen without some consequences. 

Translated by Sandra Šabotić
My other articles in English:
Remembering as Key for Dreaming
Alphabet of Desire Tarot
On Holy City
A Woman Girded With Sword
Demons of Rationalism
In Short On Phases Of Moon
The Moon Stars and Microcosmos
The Black Mummy